Sir Patrick Stewart overleed op 28 oktober op 86-jarige leeftijd na een carrière die hem van het Shakespeareaanse toneel naar het commando over de USS Enterprise als kapitein Jean-Luc Picard bracht. Zijn medewerker aan de memoires Making It So uit 2023 blikt terug op een leven gekenmerkt door laatbloeiend succes en stille vastberadenheid.
De aanvankelijke weerstand tegen de casting van Stewart als Picard bleek ongegrond. Gene Roddenberry zou zich hebben verzet tegen de keuze voor de kale Engelse acteur voor Star Trek: The Next Generation. Stewart, die al 46 was toen hem de rol werd aangeboden, bracht een afgewogen, samenwerkende stijl die contrasteerde met eerdere vertolkingen en hielp het personage te definiëren als een van de meest blijvende figuren op televisie.
De acteur benadrukte zijn natuurlijke uiterlijk en omarmde later ook lichtere momenten in het openbaar, waaronder speelse posts op sociale media. Hij breidde zijn bekendheid uit via de X-Men-films als professor Charles Xavier en deelde een hechte vriendschap met medespeler Ian McKellen, die onder meer leidde tot een opvallende toneelproductie van Waiting for Godot.
Tijdens de covid-lockdown begon Stewart aan het schrijven van zijn autobiografie. Het resulterende manuscript vereiste zorgvuldige redactie om het om te vormen tot de gerichte uitgave Making It So uit 2023. Het proces onthulde zijn aanhoudende twijfels over zijn kwalificaties als auteur, ondanks zijn succesvolle carrière.
Stewart werd in 1940 geboren in Mirfield, West Yorkshire, en groeide op in bescheiden omstandigheden. Zijn moeder werkte in een textielfabriek terwijl zijn vader na zijn militaire dienst moeite had om zijn draai te vinden. Een leraar Engels herkende zijn talent vroeg en hielp hem de weg te openen naar een toneelopleiding, waardoor hij via repertoiregezelschappen uiteindelijk bij het Royal Shakespeare Company terechtkwam.
Een bezoek aan Californië in 1986 voor Shakespeare-masterclasses leidde tot zijn kennismaking met de producers van Star Trek. De rol veranderde zijn vooruitzichten en stelde hem in staat om later in zijn leven grote Shakespeareaanse rollen te spelen. Hij ontmoette zijn derde vrouw, singer-songwriter Sunny Ozell, tijdens een productie van Macbeth in New York in 2008. Ze trouwden in 2013 met McKellen als ceremoniemeester.
I was fortunate to grow up in a time when there was a compact between the government and the people dictating that the arts were a necessity in life, not a frivolity.
In zijn latere jaren vestigde Stewart zich in een vaste routine in Los Angeles met zijn vrouw. Hij bleef een uitgesproken pleitbezorger van kunstsubsidies en genoot van eenvoudige genoegens, zoals het voeren van eekhoorns in de achtertuin. Zijn stem, die ooit bevelen gaf op de Enterprise, bleef zowel in publieke als in privé-momenten doorklinken tot aan zijn dood.