Paolo Strippoli's The Spiral brengt faustiaanse horror naar de competitie in Venetië

De Italiaanse regisseur levert een onsubtiele maar vermakelijke thriller over familiegeheimen en duivelse pacten op het 83e Filmfestival van Venetië.

Sommige waarnemers vragen zich misschien af waarom The Spiral in de hoofdcompetitie van het Venice Film Festival belandde in plaats van een nevenprogramma. Toch werkt die plaatsing in het voordeel van de film. Temidden van een golf documentaires en op de werkelijkheid geïnspireerde drama’s biedt regisseur Paolo Strippoli’s onbeschaamd commerciële horror-thriller een welkome terugkeer naar klassieke genrepleziertjes: het aanzien van hoe de rijken en arroganten hun verdiende loon krijgen.

Een duister en stormachtig uitgangspunt ontvouwt zich

De film combineert elementen die doen denken aan de stijlvolle drama’s van Paolo Sorrentino met de verwrongen logica van klassieke horrorverhalen als The Monkey’s Paw. Het verhaal begint op een woeste nacht als de welgestelde moeder Anna, gespeeld door Jasmine Trinca, in paniek arriveert bij het huis van haar dochter Alice. Anna waarschuwt wanhopig dat alles wat de familie gelooft een leugen is en dat een mysterieuze vrouw echt bestaat.

Via flashbacks zien we het bevoorrechte leven van de familie in Bari, Italië, met een bijna gemiste acteerkans voor de jonge Alice en een verwoestend ongeluk met de familiehond. Wanhopige gebeden in een ziekenhuiskapel leiden Anna naar een vreemde die redding aanbiedt in ruil voor een bizarre ruil: het gewicht van haar zoon Tobia voor het been van Alice.

Valeria Bruni Tedeschi steelt de show als de duivelse vreemdelinge

Valeria Bruni Tedeschi levert een opvallende, duivels charismatische vertolking als de vreemdelinge die terugkeert met steeds zwaardere pacten. Elke deal brengt tijdelijke verlichting maar leidt tot grotere tragedies, gericht op de ijdelheden en ambities van de familie. De ingrepen van de vreemdelinge zijn inventief en meedogenloos, en draaien altijd rond een onheilspellende handbagagekoffer.

Bijrollen van Adriano Giannini als de opdringerige echtgenoot Walter en de jonge acteurs die de kinderen spelen, geven de oplopende spanning een stevige basis. Het verhaal fungeert als een grand guignol-moraliteitssspel en herinnert de kijker eraan dat de kleine lettertjes in elk pact fataal kunnen uitpakken, zeker in een tijdperk van ai en desinformatie.

Een rechttoe-rechtaan boodschap in een overvloed aan genre

The Spiral pretendeert de horrorconventies niet opnieuw uit te vinden. In plaats daarvan levert de film een vermakelijk, over-the-top waarschuwend verhaal dat prioriteit geeft aan visuele spanning boven actuele preken. Met een speelduur van 115 minuten en internationale verkoop in handen van Le Pacte positioneert de film Strippoli als een opkomende stem in de Italiaanse genrecinema.

Tags bij dit artikel