Pam Grier bouwde een eigenzinnige carrière op in Hollywood nadat ze eind jaren zestig arriveerde. Ze klom snel op bij American International Pictures met vroege rollen in vrouwen-in-gevangenisfilms voordat ze de hoofdrol kreeg in verschillende invloedrijke blaxploitationproducties.
Het genre liet een brede stempel achter op de populaire cultuur en Grier behoorde tot de belangrijkste figuren. Toen blaxploitation verdween, bleven de kansen voor actrices van kleur beperkt in de jaren tachtig en negentig, maar Grier bleef werken in opvallende films.
Regisseur Jack Hill castte Pam Grier na eerdere samenwerkingen aan gevangenisfilms. Hun laatste gezamenlijke project, Foxy Brown, werd een van de meest geciteerde titels in het subgenre. De film opent met een stijlvolle sequentie op een funky thema die het personage positioneert als een blaxploitation-tegenhanger van James Bond.
Oorspronkelijk bedoeld als vervolg op een eerdere Hill-Grierfilm, volgt het verhaal Grier als een vrouw die wraak neemt nadat haar vriend, een overheidsagent, wordt vermoord door een crimineel syndicaat. Ze gaat undercover terwijl ze de organisatie confronteert. De film combineert expliciet geweld en seksualiteit met een elegantere toon dan zijn voorganger, en Grier draagt de actie met duidelijke sterrenuitstraling.
Het succes van Coffy leidde direct tot Foxy Brown. De film, gemaakt om voor een concurrerende titel in de bioscoop te komen, markeerde de eerste blaxploitation-actiefilm met een vrouwelijke hoofdrol. Hij deed het commercieel goed en werd een van de meest kenmerkende werken van het subgenre.
Grier speelt een verpleegster en sekswerker die een wraakcampagne begint nadat haar zus verslaafd is geraakt aan heroïne. Het verhaal legt exploitatie-elementen over thema's als de schade van de drugshandel in zwarte gemeenschappen, politieke corruptie en de prijs van wraak. Griers intense spel vormt de centrale kracht van de film en hielp haar plaats in de filmgeschiedenis te verankeren.
Quentin Tarantino castte Pam Grier als het titelpersonage in Jackie Brown, een bewerking van Elmore Leonards roman Rum Punch. De film wijkt af van zware exploitatietrope en richt zich op een misdaadkomedie rond een middelbare stewardess die smokkelt voor een wapenhandelaar. Door een zwarte vrouw centraal te stellen, benadrukt het verhaal subtiel de beperkte kansen die voor haar beschikbaar waren.
Grier portretteert een complexe figuur die manoeuvreert tussen politie en criminelen terwijl ze een romantische band ontwikkelt met een borgtochtkantoorhouder gespeeld door Robert Forster. Haar optreden leverde erkenning op bij de Golden Globes en geldt als het sterkste argument voor de genuanceerde omgang met ras in de film, ondanks aanhoudende discussie over het taalgebruik. De rol verstevigde Griers cinematografische nalatenschap.