Joshua Seftel neemt dit jaar het voorzitterschap op zich van de jury voor Documentaire en Nieuws op het Monte-Carlo TV Festival. De Oscarwinnende filmmaker deelde zijn gedachten met Deadline voorafgaand aan het evenement, waarbij hij inging op zijn verwachtingen van de inzendingen en de bredere uitdagingen in de documentairesector.
Seftel won de Academy Award voor Beste Documentaire Korte Film met All The Empty Rooms. Het project volgde CBS-correspondent Steve Hartman terwijl hij slaapkamers fotografeerde die waren achtergelaten door kinderen die omkwamen bij schietpartijen op scholen. De film is nu te streamen op Netflix, wat wereldwijde zichtbaarheid oplevert. Toch ondervinden veel documentairemakers nog steeds obstakels om hun werk bij een breed publiek onder de aandacht te brengen, ondanks exposure via grote platforms.
Veel makers experimenteren nu met beperkte bioscoopreleases en kleinschaligere algoritmische promotie buiten de grote streamers. Technologie biedt weliswaar nieuwe hulpmiddelen, maar het algemene landschap is lastiger geworden. Seftel merkte op dat documentaires vroeger een redelijke kans hadden op conventionele distributiedeals, maar die mogelijkheden zijn zeldzamer geworden.
Een hoop documentairemakers worstelen met de vraag hoe ze ervoor kunnen zorgen dat mensen hun werk zien, hoe ze kleine bioscoopreleases op nieuwe manieren kunnen doen en hoe ze algoritmes op kleinere schaal buiten de grote streamers kunnen gebruiken om hun films te distribueren.
Kunstmatige intelligentie beïnvloedt elk aspect van film- en televisieproductie. Seftel ziet een mogelijk voordeel voor de documentairesector. Naarmate synthetisch materiaal toeneemt, zullen kijkers mogelijk steeds meer op zoek gaan naar authentieke beelden en waarheidsgetrouwe verslagen. Hij vergeleek documentaires met biologische producten die duidelijk als authentiek zijn gelabeld.
Veel van ons geloven dat AI de documentaire eigenlijk kan helpen, omdat mensen zullen gaan, en waarschijnlijk al, hunkeren naar realiteit, waarheid en echte beelden. De wereld zal overspoeld worden met meer gesynthetiseerde content, dus documentaires worden als biologische producten. Ze krijgen het stempel: dit is echt.
De inzendingen dit jaar komen uit Europa, Azië, Afrika en het Midden-Oosten. Prominente thema’s zijn oorlog, migratie, geopolitiek en urgente sociale kwesties die de huidige wereldgebeurtenissen weerspiegelen. De projecten variëren van NHK’s Under Occupation: The Reality of Russification tot de BBC’s Into the Void: Putin’s Foreign Fighters en verschillende onderzoeksstukken uit Zweden, Zwitserland en Italië.
Seftel benadrukte dat journalisten en filmmakers een steeds kritischere rol spelen te midden van aanhoudende personeelsreducties bij traditionele nieuwsorganisaties. Velen in de gemeenschap zien het nu als hun verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat belangrijke verhalen het publiek bereiken. Dit gevoel van urgentie heeft recente documentaires een scherpere toon en groter gevoel van noodzaak gegeven.
Veel documentairemakers zeggen: dit is nu ons werk, ervoor zorgen dat bepaalde verhalen verteld worden. Daarom voelen documentaires de laatste jaren serieuzer aan. Er is een gevoel van urgentie, dat de wereld in de problemen zit, en ik denk dat veel documentairemakers dat belangrijk vinden en willen opstaan.
Terwijl hij zich voorbereidt op zijn rol in Monte-Carlo, werkt Seftel verder aan een speelfilmdocumentaire over Alive and Kicking, een rock-'n-rollkoor voor ouderen. Hij was van plan de jaarlijkse concert van de groep rond het tijdstip van het Deadline-gesprek te filmen.
Seftel hoopt dat de inzendingen onverwachte perspectieven opleveren. Als jurylid wil hij materiaal dat enthousiasme wekt voor het vak zelf. Hij zoekt werk dat nieuw en energiek aanvoelt in plaats van vertrouwd terrein.
Dingen die ik nog nooit gezien heb. Ik wil geïnspireerd raken als jurylid. Ik zoek dingen die me enthousiast maken over het filmmakerschap.