Vallecas beleefde een dag vol emotie op 17 mei. Het stadion van Rayo Vallecano werd het toneel van een oprecht afscheid voor Óscar Trejo, de aanvoerder die een decennium lang de rood-witte kleuren verdedigde.

Trejo loopt over het veld tijdens een ererondje met zijn familie

De wedstrijd verliep normaal en het team bood een erehaag bij de wissel van Trejo. Aan het einde van de wedstrijd begon de speler aan een ererondje, vergezeld door zijn vrouw en kinderen. De tribune reageerde met liederen die de genegenheid weerspiegelden die in tien jaar loyaliteit was opgebouwd. Voorzitter Martín Presa overhandigde hem een plaquette die de achtste poort van het stadion met zijn naam erkent.

Trejo nam de erkenning in ontvangst met zijn gebruikelijke bescheidenheid en verklaarde in de mixed zone dat hij het er niet mee eens was, omdat velen anderen hetzelfde eerbetoon verdienden.

De aanvoerder bedankt tien jaar genegenheid en loyaliteit

Toen hij het woord nam, viel er een stilte in het stadion. Trejo uitte zijn dankbaarheid voor de genegenheid die hij in dit decennium had ontvangen en beschreef zichzelf als half Santiaguees en half Vallecano. Hij benadrukte de rol van zijn kinderen als zijn grootste schat en herinnerde hen aan het belang van een goed mens zijn, transparant, loyaal en competitief, zowel in de sport als in het leven.

Hij vroeg de fans hun passie intact te houden en spelers als Palazón, Valentín, Batalla en Álvaro García te blijven steunen.

Iñigo Pérez vraagt dat het applaus voor Trejo is en benadrukt de manier van spelen van Rayo

Iñigo Pérez, wiens toekomst nog onzeker is, leidde alle aandacht vanaf het eerste moment naar de gehuldigde. Hij stelde dat wat telt in dit stadion niet het resultaat is, maar de manier van spelen, en prees de stijl van Trejo en de rest van het team.

Het slot met de Bukaneros: Trejo zingt La Vida Pirata voor het laatst

De plechtigheid eindigde toen Trejo zich bij de Bukaneros-tribune voegde om La Vida Pirata te zingen. Tussen de fans staand beleefde hij een laatste moment als een van hen, trouw aan de essentie die hem altijd had gedefinieerd. Die middag vergat de wijk Vallecas zelfs de naderende Conference League-finale en richtte zich volledig op het afscheid van zijn aanvoerder.