In 2000 bezocht de 9-jarige Zack met zijn familie de plaatselijke Blockbuster en huurde daar de originele Silent Hill voor de PlayStation 1. Het spel was al jaren uit en de console begon ouderdomsverschijnselen te vertonen, maar de keuze zorgde toch voor opwinding over nieuwe ervaringen. Ondanks de Mature-rating gaf zijn moeder toestemming voor de verhuur, omdat hij eerder al andere Teen- en Mature-titels had gespeeld.
Voor deze verhuur had Zack bewuste horrorspellen altijd gemeden. Er zaten wel titels met spannende momenten in zijn collectie, maar niets dat in de buurt kwam van het genre van Silent Hill of vergelijkbare werken zoals Resident Evil. De beslissing om het spel te kiezen kwam voort uit de gewoonte om onbekende releases te pakken die hem opvielen.
Direct bij het opstarten verscheen een duidelijke waarschuwing: er stonden gewelddadige en verontrustende beelden te wachten. Zijn jongere broer keek mee. Geen van beiden begreep de implicaties volledig. De boodschap kwam ongewoon over voordat de voorgerenderde intro-cutscenes begonnen, met gedetailleerde visuals die in eerste instantie indruk maakten.
De controle ging over naar protagonist Harry Mason te midden van dikke mist en een aanhoudend achtergrondgeluid. Voetstappen klonken met een griezelige echo die het onbehagen versterkte. Navigatie leidde naar een hek waarachter een verminkte lijk lag. Al snel loeide een luchtalarm, waardoor de grip op de controller strakker werd toen de steeg overging in donkerder, roestiger terrein.
De vaste camera verschoof onvoorspelbaar terwijl het licht afnam, waardoor een aansteker nodig was. De muziek zwol aan en de omgeving werd sinister. Een broer verliet de kamer toen de paniek toenam. Verderop kwamen meer bebloede resten en een tentoongesteld lijk in beeld, waarna kinderlijke figuren met messen uit de schaduwen opdoken.
Knoppen indrukken hielp niet om schade te voorkomen in de scripted ontmoeting. De wezens overweldigden Harry en triggerden een black-outsequentie. De daaropvolgende cutscenes met een politieagent in een diner kregen weinig aandacht. Voorzichtig werd de verkenning hervat tot een enorme vleermuisachtige creatuur door glas brak en een onmiddellijke uitschakeling uitlokte.
Dat moment bezegelde een vast besluit. Zack beloofde zichzelf nooit meer terug te keren naar de originele Silent Hill. Latere delen uit de serie en andere horrorspellen zoals Resident Evil werden wel gespeeld, maar het eerste deel bleef onaangeroerd.
De belofte hield stand gedurende meer dan 25 jaar. De plannen om terug te keren richten zich op de aankomende remake, die naar verwachting een vergelijkbare introductie zal bevatten. Geen enkel ander spel heeft de intensiteit van die eerste speelsessie uit de kindertijd geëvenaard.