Onderschatte grunge-albums die het Seattle-geluid definieerden voorbij de grootste hits

Van de vroege heavy metal-wortels van Soundgarden tot de rauwe B-kanten van Nirvana: deze over het hoofd geziene platen vatten de volledige reikwijdte van het grunge-tijdperk samen

Grunge barstte in 1991 op het toneel los en schudde een rockgenre op dat was verouderd. Flanel verving grote kapsels toen Nirvana domineerde met Nevermind en het anthem Smells Like Teen Spirit. Pearl Jam volgde kort daarna met Ten, terwijl Soundgarden en Alice in Chains ook opkwamen. Toch bracht de beweging veel meer opvallende platen voort dan de bekendste releases van de leidende acts.

Soundgarden bracht heavy blues naar Louder Than Love in 1989

Soundgarden stond klaar tijdens de golf van 1991 met Badmotorfinger, hoewel de band al een aanhang had opgebouwd in Washington. Hun major-labeldebuut Louder Than Love verscheen in 1989 na een eerdere onafhankelijke poging. Singles als Loud Love en Hands All Over hielpen de groep te vestigen. De plaat combineert dikke heavy metal met bluesinvloeden en brengt een ode aan Black Sabbath, gedragen door de opvallende vocals van Chris Cornell.

Green River legde vroege grunge-fundamenten op Rehab Doll

Green River bracht slechts één album uit, Rehab Doll, in 1988 via het invloedrijke Sub Pop-label. De line-up bevatte toekomstige sterren: frontman Mark Arm leidde later Mudhoney, en Stone Gossard plus Jeff Ament vormden later Pearl Jam. De 28 minuten durende plaat levert rauwe energie en dient als een belangrijke bouwsteen voor de beweging. Tracks als het anti-oorlogslied Swallow My Pride benadrukken de iets gepolijste rand vergeleken met latere grunge-releases.

Tad leverde energieke grunge op hun major-labeldebuut Inhaler uit 1993

Tad toerde eind jaren tachtig met Nirvana en bleef een vaste waarde in de vroege Seattle-scene. Hun derde album Inhaler markeerde een major-labeldebuut in 1993 en geldt als een grunge-highlight ondanks beperkt mainstream succes. Frontman Tad Doyle stuurde de band naar een zwaarder geluid met pop-elementen. Explosieve tracks als Throat Locust en Grease Box tonen de intense drive van de plaat.

Stone Temple Pilots bewezen hun uithoudingsvermogen met Purple in 1994

Stone Temple Pilots kregen kritiek als buitenstaanders uit San Diego, maar verdienden succes door sterk songwriting. Na de doorbraak met Core in 1992 keerde de band terug met Purple in 1994. Het album verscheen kort na de dood van Kurt Cobain en scoorde toch grote hits met Vasoline en Interstate Love Song. Scott Weiland ontwikkelde zich tot een van de iconische stemmen van het tijdperk naast andere grunge-frontmannen.

Screaming Trees maakten een folk-grungeklassieker op Sweet Oblivion

Screaming Trees brachten Sweet Oblivion uit in september 1992 op het hoogtepunt van de grunge-beweging. Mark Lanegans diepe, kenmerkende vocals contrasteren met zangers in hogere registers zoals Chris Cornell. Het album bevat de hit Nearly Lost You van de soundtrack van Singles en mengt folk-elementen met invloeden uit de rock van de jaren zestig. Extra tracks als Shadow Season en Dollar Bill voegen extra diepgang toe voorbij de single.

Paw bracht een country-achtige rand aan Dragline in 1993

Paw kwam uit Kansas in plaats van Seattle en voegde een subtiele country-smaak toe aan hun grunge-stijl. Hun debuut Dragline uit 1993 bereikte geen breed publiek ondanks sterk materiaal. Het openingsnummer Gasoline begint met een riff die doet denken aan Alice in Chains, gevolgd door eenvoudige couplet-refreinstructuren. Zanger Mark Hennessy's veelzijdige voordracht schakelt tussen bijna gedetacheerde tonen en intense kreten.

Mother Love Bone bood aangrijpende slotverklaringen op Apple

Mother Love Bone bracht hun enige album Apple uit in 1990, vijf maanden na de dood van zanger Andrew Wood. De tragedie beïnvloedde direct de vorming van Pearl Jam. De plaat draagt emotioneel gewicht als een laatste statement, maar staat op zichzelf met blues- en hardrockinvloeden uit de jaren tachtig naast lichtere momenten geïnspireerd op Led Zeppelin. Nummers als Crown of Thorns en Stardog Champion tonen Woods aanzienlijke talent.

Nirvana toonde hun rauwe kant op de B-kantenverzameling Incesticide uit 1992

Nirvana regeerde de grunge-wereld in 1992 na het enorme succes van Nevermind. Met In Utero nog twee jaar verwijderd bracht de band Incesticide uit, een verzameling B-kanten en eerder materiaal. De plaat kiest voor een punker, minder gepolijst geluid dan Nevermind. Uitblinkers zijn onder meer het agressieve Aneurysm en het emotionele Sliver, dat een kwetsbare kant van Kurt Cobain laat zien.

Tags bij dit artikel