Barack Obama nam zaterdag het podium in een middelbare school in Detroit om meer dan 4300 democraten te mobiliseren. Hij koppelde de stijgende prijzen direct aan president Donald Trump en spoorde supporters aan om Abdul El-Sayed te steunen, nu het vervroegd stemmen in Michigan is begonnen.
De voormalige president verbond inflatie en hogere kosten voor brandstof en consumptiegoederen aan Trumps besluit om een conflict met Iran aan te gaan en zijn brede gebruik van tarieven. Hij wees ook op het groeiende federale tekort als onderdeel van hetzelfde beeld. Obama zei tegen het publiek dat kiezers nu een beperkt venster hebben om grenzen te stellen aan de regering via de tussentijdse verkiezingen.
Of we het nu leuk vinden of niet, we zitten nog twee jaar met dit vast, maar we zitten niet vast met een ruggengraatloos Congres. We zijn duidelijk over de keuze in deze verkiezing. Abdul vecht voor verandering, echte verandering.
De race tussen El-Sayed en de republikein Mike Rogers is de duurste senaatsrace in de geschiedenis van de staat geworden. El-Sayed heeft een kleine voorsprong en zou de eerste moslim-senator van de VS worden als hij wint. Democraten zien de zetel, die nu wordt bezet door de vertrekkende senator Gary Peters, als essentieel voor hun doel om vier zetels te winnen en de controle over de Senaat terug te krijgen. Republikeinen beschouwen een overwinning in Michigan als cruciaal om mogelijke verliezen elders te compenseren.
De race kenmerkt zich door scherpe aanvallen, waarbij Rogers en vicepresident JD Vance herhaaldelijk El-Sayed’s vermeende banden met de Moslimbroederschap in twijfel trekken — een beschuldiging die de democraat verwerpt en waarvoor geen bewijs is opgedoken. Sommige afdelingen van de groep worden door het ministerie van Buitenlandse Zaken als terroristische organisatie aangemerkt.
Obama beschuldigde Rogers ervan dat hij het conflict met Iran en het tarievenbeleid aanvankelijk steunde voordat hij zich ervan distantieerde. Hij herhaalde El-Sayed’s campagnemessage dat de democraat geld uit de politiek wil halen en tegelijkertijd tastbare economische verlichting voor kiezers wil leveren.