Nolans The Odyssey zorgt voor streamingstijging van The Return

Ralph Fiennes schittert in een ingetogen, naoorlogse versie van Homers epos die sterk contrasteert met Nolans grootse visie.

Christopher Nolans The Odyssey is zowel een kritisch als commercieel succes geworden, wat heeft geleid tot hernieuwde interesse in andere bewerkingen van Homers oude gedicht. Een van de begunstigden is de film The Return, die de afgelopen weken is gestegen op de lijsten van Just Watch. Met Ralph Fiennes in de rol van Odysseus biedt de film een gerichte, intieme hervertelling die zich richt op de thuiskomst van de held in plaats van zijn volledige reis.

The Return begint waar de reis van de held eindigt

Anders dan Nolans brede bewerking beperkt The Return zich tot het laatste deel van het verhaal. De film opent met een vermoeide Odysseus die na jaren afwezigheid aanspoelt op Ithaca. Hij treft zijn koninkrijk in chaos aan, overrompeld door agressieve vrijers die zijn vrouw Penelope het hof maken en het huishouden uitbuiten. Juliette Binoche speelt Penelope, die een broze orde handhaaft te midden van de wanorde. Vermomd als bedelaar beoordeelt de teruggekeerde koning in stilte de dreiging en verzamelt hij de moed om zijn troon terug te eisen, terwijl hij worstelt met diepe psychologische littekens van de Trojaanse oorlog.

Gedeelde momenten uit het bronverhaal komen in beide films voor, maar worden telkens anders uitgewerkt. De trouwe hond Argos van Odysseus herkent zijn meester voordat hij van ouderdom sterft in beide versies. De dienares Eurycleia herkent hem eveneens aan een opvallend litteken op zijn been. Omdat The Return de hele speeltijd besteedt aan de gebeurtenissen op Ithaca, verloopt de film in een bedachtzaam tempo dat emotioneel herstel benadrukt boven snelle actie.

Fiennes geeft gelaagde diepgang aan een getraumatiseerde Odysseus

Fiennes portretteert een Odysseus die wordt getekend door overleversschuld in plaats van simpele spijt. Hij rouwt niet alleen om het oorlogsgeweld, maar ook om het feit dat hij als enige overleefde terwijl zijn mannen omkwamen. In de slotscènes ondervraagt Penelope hem over zijn lange afwezigheid, en hij bekent zijn angst dat de man die is teruggekeerd misschien niet langer waardig is haar liefde. De vertolkingen van Fiennes en Binoche tonen stille compassie terwijl het paar vergiffenis en de blijvende veranderingen door de oorlog probeert te verwerken.

Twee verschillende visies op Homers klassieke verhaal

Nolans film breidt het gedicht uit om bredere gevolgen te onderzoeken, waaronder de ineenstorting van de bronstijd. Daarentegen blijft The Return strak gericht op de persoonlijke en politieke nasleep binnen Ithaca zelf. Het misbruik door de vrijers vloeit rechtstreeks voort uit het machtsvacuüm dat Odysseus' afwezigheid heeft veroorzaakt, en niet uit een bredere vloek die verbonden is aan zijn eerdere listen. Het resultaat is een soberder, personagegericht verhaal dat laat zien hoe één familie omgaat met de nasleep van conflict.

Hoewel de film op veel kleinere schaal is gemaakt dan Nolans productie van 250 miljoen dollar, levert The Return een overtuigende ervaring door de ingetogen spel en de contemplatieve toon. Kijkers die genoten van het spektakel van The Odyssey kunnen hier een frisse blik vinden op de menselijke tol van oorlog en de moeilijke weg naar herstel thuis.