De langverwachte remake van The Legend of Zelda: Ocarina of Time verschijnt op 5 november op de Nintendo Switch 2, met volledig nieuwe assets, stemacteurs, verfijnde besturing, verbeteringen voor de gebruiksvriendelijkheid en ocarina-gameplay via de microfoon. Deze release positioneert de klassieker uit 1998 als een van de meest ambitieuze remakes in de gamegeschiedenis.
Nintendo beschikt over een uitgebreid catalogus aan invloedrijke titels die baat zouden hebben bij dezelfde grondige aanpak. Verschillende opvallende games uit de geschiedenis van het bedrijf komen naar voren als sterke kandidaten voor vergelijkbare herbouwprojecten die de kern intact laten en tegelijk presentatie en toegankelijkheid moderniseren.
The Legend of Zelda: Majora's Mask volgde in 2000 op Ocarina of Time en leverde een donkerder, experimenteler verhaal op rond een driedaagse tijdlus in het land Termina. Spelers gebruiken maskers om in verschillende personages te veranderen terwijl ze racen tegen een vallende maan. Omdat het origineel veel assets hergebruikte van zijn voorganger, kan een remake de nieuwe Ocarina-engine benutten voor snelle ontwikkeling en hoge visuele kwaliteit.
Uitgebracht in 2001 voor de GameCube, werd Super Smash Bros. Melee de bestverkochte game van de console en vestigde het een van de langstlopende competitieve vechtspellen. De precieze mechanieken en fysieke eigenaardigheden trekken nog steeds spelers naar toernooien, decennia later. Een officiële remake met vernieuwde visuals en online-ondersteuning, terwijl elke originele animatie en techniek behouden blijft, zou trouwe fans tevreden stellen zonder de ervaring te veranderen die zij koesteren.
De 3DS-titel uit 2012 Kid Icarus: Uprising combineerde on-rails-vluchtsegmenten met gevechten op de grond en had sterke stemprestaties van de cast. Het difficulty scaling-systeem moedigde herhaalde playthroughs aan. De besturing van het origineel bleek onhandig op de handheld, maar de dubbele analoge sticks, gyro-aiming en mogelijke muisachtige Joy-Con-ondersteuning van de Nintendo Switch 2 kunnen eindelijk de vloeiende ervaring leveren die het spel altijd verdiende.
De GameCube-release uit 2002 van Silicon Knights, Eternal Darkness: Sanity's Requiem, besloeg eeuwen en bevatte een sanity-systeem dat de speler direct beïnvloedde via visuele en auditieve trucs, inclusief gesimuleerde hardwarestoringen. De serie kreeg nooit een vervolg na de problemen van de ontwikkelaar. Recente succesvolle horror-remakes tonen een sterke vraag naar vernieuwde versies van klassieke psychologische ervaringen.
Uitgebracht in 1996, definieerde Super Mario 64 3D-platformers met zijn analoge beweging, leveldesign en open verkenning binnen Peach's Castle. Het spel kreeg later beperkte revisies. Een volledige remake die besturing en camerasystemen verfrist terwijl de originele levelindeling intact blijft, zou zijn invloed herstellen naast de nieuwe Ocarina of Time-release.
Met het succes van de lancering op 5 november en recente aanwijzingen uit het Star Fox-project lijkt Nintendo steeds meer bereid te investeren in uitgebreide remakes. Deze vijf titels vertegenwoordigen sterke kansen om het erfgoed van het bedrijf te vieren en tegelijk hoogwaardige ervaringen te bieden aan nieuwe en terugkerende spelers.