Een nieuwe Netflix-truecrime-documentaire heeft intense reacties van kijkers opgeroepen na het vertellen van de auto-crash in juli 2022 in Strongsville, Ohio, waarbij twee tieners om het leven kwamen.
Op de avond van 30 juli 2022 zat Mackenzie Shirilla achter het stuur met haar ex-vriend Dominic Russo en hun vriend Davion Flanagan als passagiers. Het gezelschap was in de vroege ochtenduren vertrokken van een feest. Bewijs toonde later aan dat het voertuig meer dan 100 mijl per uur reed en onderzoekers vonden geen aanwijzingen dat Shirilla remde voor de botsing met een bakstenen muur.
Russo en Flanagan kwamen ter plaatse om het leven. Shirilla overleefde het maar liep ernstige verwondingen op. De crash liet families en vrienden ontredderd achter in de voorstad van Ohio.
Na de uitzending van de documentaire concludeerden veel kijkers dat Shirilla weinig berouw toonde in de rechtbankbeelden en interviews. Gebruikers op sociale media beschreven haar houding als afstandelijk en egocentrisch in plaats van reflectief over de tragedie die ze veroorzaakte.
Just finished watching Netflix's 'The Crash' and my mind is numb. I've watched some disturbing documentaries, but few have left me as unsettled as the story of Mackenzie Shirilla. She shows no contrition or meaningful acceptance of responsibility for the lives she destroyed.
Andere commentatoren richtten zich op uitspraken van de families van de slachtoffers. Een post belichtte opmerkingen van de vader van Davion Flanagan over het gezin Shirilla, die suggereerden dat de ouders er niet in waren geslaagd verantwoordelijkheid bij te brengen.
Een terugkerend thema in discussies is Nick en Natalie Shirilla. Kijkers betoogden dat het stel hun dochter te veel vrijheid gaf, waaronder het toestaan dat ze bij Russo introk voordat ze 18 was. Velen zagen dit als een gebrek aan grenzen dat uiteindelijk bijdroeg aan de gebeurtenissen die tot de crash leidden.
Een commentator merkte op dat de ouders rond de middelbareschooltijd hun actieve betrokkenheid leken te hebben gestaakt. Een ander observeerde dat sociale media het gat van ontbrekende begeleiding hadden opgevuld en dat latere pogingen tot betrokkenheid te laat kwamen.
Zelfs een detail over de kledingkeuze van Nick Shirilla tijdens een interview trok aandacht. Een kijker wees op zijn shirt met het woord BOOM als ongepast gezien de omstandigheden van de sterfgevallen.
Naast de centrale zaak bevat de film perspectieven van familieleden van Russo en Flanagan. Het bevat ook interviews met personen wier medewerking aan de autoriteiten varieerde, wat vragen oproept over selectieve deelname aan de productie.
Het resultaat is een somber portret van levens die abrupt eindigden, deels gedocumenteerd via socialemediaposts die nu hol aanvoelen met de kennis van nu. De documentaire is te streamen op Netflix, hoewel het onderwerp zorgvuldige kijkbeurten vereist.