Netflix brengt deze maand vier biografische documentaires uit die gericht zijn op opvallende figuren en ensembles uit de comedywereld. De projecten belichten Martin Mull, Norm Macdonald, Maria Bamford en de legendarische sketchcomedyserie SCTV, die elk op verschillende data in oktober verschijnen.
De reeks begint op 7 oktober met de film over Martin Mull, gevolgd door de documentaire over Norm Macdonald op 16 oktober. Maria Bamford krijgt haar portret op 23 oktober, terwijl het SCTV-project op 30 oktober uitkomt. Judd Apatow regisseerde de films over Macdonald en Bamford, de laatste samen met Neil Berkeley. Berkeley regisseerde ook de documentaire over Mull samen met Bob Saget, en Jason Hehir tekende voor de SCTV-aflevering.
Deze releases maken deel uit van Netflix’s bredere comedy-initiatief. Executives beschrijven de inspanning als een doorlopend ecosysteem in plaats van een eenmalig festival, bedoeld om comedyfiguren te eren en het hele jaar door gesprekken gaande te houden.
De regisseurs kozen voor duidelijk verschillende methodes die de persoonlijkheden van hun onderwerpen weerspiegelen. Apatow verschijnt regelmatig zelf in beeld, een techniek die hij eerder toepaste in projecten over Mel Brooks en Garry Shandling. Hij ziet zijn aanwezigheid als een manier om intimiteit te creëren en de relatie tussen interviewer en onderwerp te verduidelijken.
Die gesprekken zijn heel intiem, en de obsessie om het idee weg te nemen dat iemand een vraag stelt, haalt soms een laag weg die iets onthult over het onderwerp. Als ik met Mel Brooks praat, spreekt hij op een specifieke manier omdat het mij is. Het is eerlijk tegen het publiek dat dit niet helemaal normaal is.
Berkeley kiest ervoor om buiten beeld te blijven. Hij gelooft dat zijn lagere profiel onderwerpen helpt om zich zonder afleiding te openen. De twee benaderingen kwamen halverwege samen in het project over Bamford, waarbij Apatows betrokkenheid persoonlijke context toevoegde terwijl Berkeley een meer observerende houding aanhield.
Voor de documentaire over Macdonald koos Apatow voor een found-footage-stijl. Macdonalds neiging om feit en provocatie te vermengen vroeg om een structuur die archiefmateriaal presenteert zonder zware voice-over. Het overlijden van de comedian in 2021 gaf deze archiefbenadering extra vorm.
De aanpak was om een found-footage-documentaire over Norm te maken, omdat hij zo’n onbetrouwbare verteller is. Je weet niet echt wanneer hij de waarheid vertelt, probeert te provoceren of gewoon dingen verzint voor de grap, op een heel Bob Dylan-achtige manier. Daarom besloten we om alleen momenten uit zijn leven en carrière te rangschikken en het publiek te laten bepalen wat het allemaal betekent.
Apatow financierde de vroege ontwikkeling van de Bamford-film enkele jaren voordat Netflix zich aansloot. Scènes in het eindresultaat tonen hoe hij Bamford tijdens belangrijke ontmoetingen financieel steunde. Ted Sarandos, co-CEO van Netflix, omarmde het project uiteindelijk vanwege zijn langdurige bewondering voor Bamfords werk.
Sarandos speelde ook een doorslaggevende rol bij het afronden van de documentaire over Martin Mull nadat de eerste ontwikkeling was vastgelopen. Zijn persoonlijke band met Mulls comedy hielp het project nieuw leven in te blazen. Adam Del Deo, vicepresident original documentaries bij Netflix, benadrukte dat de programmakeuzes bij het documentaireteam liggen, terwijl hij Sarandos’ diepgaande kennis van comedy erkende.
Drie van de vier documentaires zijn nu te streamen op Netflix. De SCTV-film verschijnt een week na de in de oorspronkelijke berichtgeving genoemde datum van 23 oktober.