Neil deGrasse Tyson heeft al lang kritiek op wetenschappelijke shortcuts in blockbusters. De astrofysicus vindt nu sterke overeenstemming met de verfilming van Andy Weirs roman Project Hail Mary, die zowel entertainment als geloofwaardige wetenschap levert.
In een recent GQ-interview wees Neil deGrasse Tyson specifiek op de weergave van de alien-metgezel Rocky. Hij merkte op dat Andy Weir opnieuw nadruk legde op natuurkunde, scheikunde en biologie en een buitenaards wezen introduceerde dat sterk afwijkt van de menselijke vorm.
In deze film heeft Weir opnieuw veel aandacht besteed aan natuurkunde, scheikunde en biologie. Hij doorbrak opnieuw het Hollywood-stereotype door een alien te hebben die niet humanoïde is, maar krabachtig. Sterker nog, hij leeft in een ander soort atmosfeer. Hij ademt geen zuurstof.
Tyson zette vraagtekens bij de veelvoorkomende aanname dat bezoekende aliens zich meteen zouden aanpassen aan menselijke lucht. Hij betoogde dat het universum waarschijnlijk veel gevarieerdere levensvormen kent dan die uit de aardse biosfeer.
De film was commercieel succesvol terwijl de technische getrouwheid behouden bleef, een combinatie die Tyson direct aansprak. Hij heeft eerder onnauwkeurigheden in andere grote releases aangekaart, waaronder Christopher Nolans Interstellar.
Mensen denken niet na over hoe creatief het universum kan zijn, alle manieren om levend te zijn voorbij de vormen die onze eigen fysiologie en onze eigen biosfeer ons hebben gebracht. Dus Andy Weir gaat daarheen en meer macht aan hem.
In een aflevering van de StarTalk-podcast erkende Weir dat productiebudgetten vaak de prevalentie van humanoïde aliens verklaren. Hij legde uit dat het creëren van niet-humanoïde wezens met afwijkende omgevingen middelen vereist die doorgaans zijn voorbehouden aan high-budgetproducties.
Weir herinnerde zich dat hij met Tyson in gedachten schreef, met als doel shortcuts te vermijden die kritiek zouden kunnen uitlokken van de bekende wetenschapsadvocaat. Tyson reageerde door bewondering te uiten voor het detailniveau dat Weir consequent toepast.
Beide figuren hebben in het verleden hun frustratie geuit over wetenschappelijk losse verhalen. In dit geval benadrukt hun overeenstemming hoe trouw aan echte principes nog steeds verwondering en creatieve mogelijkheden op het scherm kan voeden.