De Mocitas vulden opnieuw de lucht van het Bernabéu aan het einde van de Corazón Classic Match. Terwijl de legendes elkaar omhelsden op het veld na de 2-1, klonk via de stadionomroep het pasodoble dat Marino García en Antonio Villena in 1952 samen met maestro Indalecio Cisneros schreven ter ere van het gouden jubileum van de club. De stem van José de Aguilar had die melodie tot een symbool gemaakt voor verschillende generaties leden.
De legende wil dat de eerste noten ontstonden op servetten in restaurant El Rana Verde in Aranjuez tijdens een treinreis vanuit Madrid. Die melodie zou het madridisme meer dan een halve eeuw begeleiden en werd een verplicht ritueel aan het einde van elke wedstrijd in Chamartín. De leden verlieten het stadion met de uitslag in het hoofd en het pasodoble in de oren, dat de mocitas opriep die lachend over de zondagmiddagen wandelden.
Met de verbouwing van het stadion en de opkomst van Hala Madrid y nada más als hoofdhymne raakte het klassieke pasodoble steeds meer op de achtergrond en verdween het bijna helemaal. Het lied van de Décima legde zijn moderne stijl op en de 360-graden videoborden samen met de LED-ringen veranderden de beleving van het Bernabéu. Het nummer van Marino en Antonio bleef beperkt tot enkele bijzondere vieringen en was al een paar jaar niet meer te horen.
De witte leden vroegen al langer om de terugkeer en die vraag kreeg extra gewicht tijdens de verkiezingscampagne. Enrique Riquelme nam het op in de voorstellen die het hardst weerklonken in zijn kandidatuur, als antwoord op het ongenoegen van wie een deel van de sonore herinnering van de club zag verdwijnen. Florentino Pérez, alert op die stroming, haalde het terug voor het slot van zijn eigen campagnemomenten als gebaar naar de oudere leden.
De herverkiezing van Florentino Pérez liet de vraag open of de terugkeer beperkt zou blijven tot de campagneliturgie of ook het dagelijkse leven van het stadion zou bereiken. Het antwoord kwam tijdens het benefietfeest van de Corazón Classic Match. Het volkslied klonk weer bij het eindsignaal, met Florentino Pérez aanwezig op het veld. De mocitas liepen opnieuw richting Chamartín, vrolijk en lachend, en het Bernabéu, vol grootouders, ouders en kleinkinderen, zong mee.
Het blijft afwachten of het tafereel zich volgend seizoen herhaalt wanneer Real Madrid officiële wedstrijden speelt. Voorlopig is de terugkeer van het pasodoble al een feit.