Mishima Yukiko brengt genuanceerd vriendschapsverhaal 'Two Cigarettes, Three Nights' naar Tokyo International Film Festival

De gevierde regisseur gaat verder dan haar kenmerkende donkere drama's met een dialogisch, op locatie gebaseerd verhaal over herverbinding en zelfreflectie.

Mishima Yukiko heeft een reputatie opgebouwd met intense relatiesdrama's zoals het bekroonde “Dear Etranger.” Haar nieuwste project neemt een lichtere maar nog steeds gelaagde benadering. “Two Cigarettes, Three Nights” draait in competitie op het 39e Tokyo International Film Festival.

Verhaal draait om hernieuwde band en persoonlijke groei

De film is een bewerking van een roman uit 2014 van Chihaya Akane. Hij volgt de prentenboekillustratrice Kanna, gespeeld door Matsuoka Mayu, die onrustig is in haar stabiele maar saaie relatie met haar samenwonende vriend, gespeeld door Inoue Yuki. Ze onderhoudt alleen een fysieke band met haar getrouwde minnaar, gespeeld door Nakajima Ayumu. Een studievriend genaamd Haseo, vertolkt door Narita Ryo, keert na zeven jaar terug en wordt opnieuw haar vertrouweling.

Haseo werkt als farmaceutisch vertegenwoordiger en is nog steeds single. Hoewel hij bekendstaat als een vrouwenversierder, houdt hij zijn band met Kanna strikt platonisch. Hun hernieuwde vriendschap ontvouwt zich over drie nachten en zet Kanna er geleidelijk toe aan haar keuzes en wereldbeeld te onderzoeken.

Opnames vermijden toeristische clichés in meerdere prefecturen

De productie vond plaats in Kyoto, Hiroshima en de prefectuur Toyama. Mishima en scenarioschrijfster Sawai Kaori benadrukken beweging en natuurlijke gesprekken boven statische ansichtkaartbeelden. De hoofdrolspelers wandelen langs rivieroevers en spoorlijnen in plaats van te poseren bij tempels of bloesems. Veel scènes spelen zich af terwijl personages zij aan zij zitten in bussen, treinen of aan ramenbalies, samen vooruitkijkend.

Bij het kiezen van een locatie gaat het niet alleen om het uitkiezen van een ‘mooie’ plek. Het gaat er eerder om een plek te kiezen waar de scène tot leven komt.

— Mishima Yukiko, regisseur, Interview in Tokyo Midtown tijdens het festival

Ozu-invloed vormt visuele stijl en dialogeritme

Mishima noemt Ozu Yasujiro als grote invloed. Ze kiest voor lange takes die personages vastleggen terwijl ze door het alledaagse Japanse leven bewegen en laat kleine persoonlijke momenten uitgroeien tot bredere thema's. Het script bevat uitgebreide dialogen die precieze komische timing van de cast vragen.

Ik hou van de manier waarop hij vastlegt hoe mensen zich bewegen binnen de stroom van het Japanse leven, zonder de opname te onderbreken, waardoor een gevoel van verwondering ontstaat. Hij is ook briljant in hoe hij een groot verhaal laat ontstaan uit kleine, persoonlijke momenten.

— Mishima Yukiko, regisseur, Festivalinterview

Complexe personages en een open einde

Hoewel het verhaal begint met hints van sekskomedie, levert de film uiteindelijk iets intiemers en moreel ambiguers op. Kanna en Haseo vertonen egoïstisch, ongevoelig en soms wreed gedrag. Mishima vindt dat cinema het volledige spectrum van de menselijke natuur moet weerspiegelen in plaats van geïdealiseerde figuren.

Ik denk dat kijkers zich waarschijnlijk kunnen identificeren met hun emoties. Ze zullen een deel van zichzelf herkennen – ‘O, zo heb ik me ook wel eens gevoeld.’

— Mishima Yukiko, regisseur, Festivalinterview

Bijrollen, waaronder een beschermende barman en een cynische studievriend, bieden extra perspectieven die het verhaal verrijken. Kanna’s artistieke ontwikkeling speelt ook een centrale rol. Haar laatste schilderij vat de inzichten samen die ze in die drie dagen heeft opgedaan en biedt de kijker een visuele afronding van haar reis.

Tags bij dit artikel