Mikel Gurrea maakt van lokale Barcelona-curiositeit een genre-overstijgende film Saints

Regisseur put uit wijk Sants voor verhaal over diefstal, familieplicht en stille verwondering

Regisseur Mikel Gurrea vond zijn nieuwste verhaal letterlijk voor de deur in Barcelona. Zijn nieuwe film Saints, voor internationale verkoop opgepikt door M-Appeal, ontstond uit een simpele observatie over een nabijgelegen kerk die altijd dicht leek.

Een gesloten kerk wekt een verhaal over diefstal en zorg

Gurrea, die in de wijk Sants woont, had eerder in het bos gefilmd. Voor dit project wilde hij dicht bij huis blijven. De naam Sants, wat heiligen betekent in het Catalaans, bracht hem op het idee om naar een lokale kerk te kijken. De voortdurende sluiting deed hem eraan denken als een kluis, wat leidde tot onderzoek naar diefstallen van religieuze kunst.

Voordat de heist-mechanieken de overhand kregen, dook het personage Lali op. Gurrea begon met een scène waarin zij ’s nachts huilend in een ziekenhuiskapel zit en vervolgens meteen stopt met huilen om een standbeeld te stelen zodra ze alleen is. Dat moment onthulde een vrouw die verdriet veinzt om te krijgen wat ze wil.

Victoria Luengo keert terug als ongrijpbare hoofdrolspeelster Lali

Victoria Luengo speelt Lali en herenigt zich met Gurrea na hun eerdere samenwerking aan Suro. De regisseur bood haar de rol vroeg aan, toen het script nog in ontwikkeling was. Samen werkten ze het personage uit tijdens reizen naar de woestijn, waarbij ze een achtergrondverhaal bouwden dat latere versies beïnvloedde, geschreven met Francisco Kosterlitz.

Lali’s verhaal draait om haar moeizame relatie met haar vervreemde moeder Gloria, gespeeld door Ariadna Gil. Een vrouw die liever plotseling verdwijnt, krijgt te maken met de eis om te blijven en zorg te verlenen. Gurrea zag de botsing tussen plicht en het verlangen naar vrijheid als diep menselijk.

Heist-elementen ontmoeten onverwachte tederheid

De film mengt familiedrama met thriller- en heist-elementen. Lali sluit zich aan bij een team onder leiding van Rosario dat religieuze voorwerpen als doelwit heeft. Hun omgang met de gestolen objecten toont verrassende delicatesse en respect, waardoor de grens tussen diefstal en eerbied vervaagt.

Gurrea merkte op dat Rosario geleidelijk een alternatieve moederfiguur wordt. Wanneer de groep Gloria’s huis binnenkomt, beginnen de gescheiden werelden van misdaad en familie elkaar te overlappen. Hij ziet de verschillende vormen van zorg als verbonden in plaats van tegenovergesteld.

Ambigüiteit rond religie en mysterie

Onderzoek naar kerkdiefstallen bracht Gurrea op het verhaal van Erik de Belg, een twintigste-eeuwse dief wiens methodische, bijna ceremoniële aanpak van stelen de regisseur ritueel aandoen. De eerbied van de kopers voor de objecten weerspiegelde aanbidding, wat een ambiguïteit creëerde die Gurrea op het scherm wilde verkennen.

Lali’s ontmoetingen met heilige voorwerpen wijzen het katholieke wereldbeeld van haar moeder niet simpelweg af. In plaats daarvan openen ze ruimte voor verwondering. Voorbij plicht en schuld kiest ze ervoor om dicht bij Gloria te blijven in de laatste fase van hun relatie.

Stedelijke setting en speelse toon kenmerken Saints

Na de landelijke focus van Suro verplaatst Saints zich naar de stad. Gurrea had deze stedelijke setting van meet af aan gepland om de fictie te verankeren in zijn eigen wijk. De toon blijft speels om bij Lali’s rusteloze aard te passen, terwijl een onderliggend gevoel van mysterie, zowel cinematografisch als religieus, behouden blijft.

Ik vond deze ideeën zeer ambigu en krachtig en ik wilde ze cinematografisch verkennen. Iconoclasme en idolatrie kunnen immers worden gezien als twee kanten van dezelfde munt.

— Mikel Gurrea, Interview met Variety

Tags bij dit artikel