De meest rampzalige filmgerelateerde videogames ooit uitgebracht

Van cryptische besturing in Batman-avonturen tot repetitieve shooters gebaseerd op klassieke films bleven deze adaptaties ver onder de verwachtingen.

Het maken van een succesvolle videogame op basis van een origineel concept blijkt vaak een uitdaging, maar het bewerken van een populair filmfranchise biedt een kortere weg naar potentiële inkomsten. Filmgerelateerde games bestaan sinds de begindagen van de industrie en hebben af en toe klassiekers opgeleverd zoals Goldeneye 007 en Disney's Aladdin.

De meeste tie-in-titels krijgen echter een reputatie van haastige ontwikkeling en minimale kwaliteit. Het resultaat zijn veel vergeetbare ervaringen en een handvol games die algemeen worden beschouwd als de slechtste ooit gemaakt.

Batman Forever-game struikelt over cryptische besturing en vreemde visuele stijl

Batman heeft in tal van sterke videogames gespeeld, waaronder de geprezen Arkham-serie. Vroege bewerkingen van films en series uit de jaren tachtig en negentig waren ook succesvol op systemen als de NES en SNES. De Batman Forever-release voor de SNES springt eruit als een van de zwakste titels op dat platform.

De game hanteert een gedigitaliseerde sprite-aanpak die doet denken aan Mortal Kombat en botst met de verwachte Batman-sfeer. De platform- en vechtmechanieken zijn ontleend aan vechtspellen, maar de besturing is zo onduidelijk dat veel spelers moeite hebben om voorbij het openingsniveau te komen.

Wreck-It Ralph Wii-titel mist charme en lengte

De originele Wreck-It Ralph-film vierde de videogamecultuur, waardoor een tie-in-game een logische uitbreiding leek. De Nintendo Wii-versie levert daarentegen repetitief platformen en grove graphics die de humor en energie van de film negeren.

Spelers leiden Ralph en Felix door arcadewerelden om binnendringende Cy-Bugs tegen te houden. Basisachtige PowerPoint-cutscenes en de korte totale lengte betekenen dat de hele ervaring sneller voorbij is dan het kijken van de film zelf.

Dragonball Evolution PSP-game biedt minimale uitdaging

De alom bekritiseerde Dragonball Evolution-film kreeg een begeleidende game voor de PSP die toch iets meer respect toont voor het bronmateriaal. Toch bevat het vechtspel zwakke singleplayermodi die worden gehinderd door ineffectieve vijandelijke kunstmatige intelligentie.

Story- en arcademodi kunnen worden voltooid door herhaaldelijk op de sterkste aanvalsknop te drukken, waardoor elk gevoel van strategie of moeilijkheid verdwijnt.

Rambo-videogame vertrouwt op repetitieve railshooter-mechanieken

Moderne technologie heeft ontwikkelaars in staat gesteld om oudere films met verse adaptaties te herbezoeken. Hoewel sommige pogingen zoals The Warriors slaagden, levert Rambo: The Video Game schokkende graphics en ongeïnspireerd railshooter-gameplay gebaseerd op de eerste drie films.

De volledige campagne is in veel minder tijd klaar dan de gecombineerde duur van die films en slaagt er niet in hun intensiteit te heroveren.

Catwoman-game weerspiegelt de gebrekkige esthetische keuzes van de film

De Catwoman-film uit 2004 kreeg al zware kritiek. De videogame-tegenhanger past bij die reputatie met onhandige camerawerking, onbeholpen gevechten en besturing die spelers frustreert. De action-adventure-structuur mikt op Tomb Raider-terrein maar levert vooral ergernis op.

Overgeseksualiseerd karakterontwerp en een verhaal dat sterk afwijkt van de film verergeren de problemen gedurende uren gameplay.

007 Legends blijft steken als generieke shooter

De James Bond-franchise heeft verschillende opvallende videogames voortgebracht. 007 Legends probeerde de hele serie te vieren door missies te bewerken uit Die Another Day, Goldfinger, License to Kill, Moonraker en On Her Majesty's Secret Service.

De selectie van films voelt al incompleet aan en de gameplay reduceert tot een basis Call of Duty-kloon die de inventieve first-person-actie uit eerdere Bond-titels mist.

Tags bij dit artikel