Amerikaanse leenkosten zijn de afgelopen weken sterk gestegen, waarbij markten nieuw vertrouwen lijken te stellen in Federal Reserve-voorzitter Kevin Warsh en zijn bereidheid om de rente hoog te houden. De recente stijging van de treasury-rendementen geldt als een steunbetuiging aan het nieuwe leiderschap van de centrale bank, en niet als een simpele reactie op inflatiezorgen of begrotingsproblemen.
Reële rendementen op twee- en vijfjaars treasuries zijn sinds het Jackson Hole-symposium respectievelijk 0,57 en 0,64 procentpunt gestegen. De stijging begon direct nadat Warsh zijn tot nu toe meest havikachtige toespraak hield, waarin hij medecentralebankiers opriep te zorgen dat de onderliggende inflatie terugkeert naar de doelstelling of anders verdere maatregelen te nemen. De inflatieverwachtingen op basis van breakevens zijn grotendeels stabiel gebleven, wat erop wijst dat de rendementsstijging verwachtingen van een strakker beleid weerspiegelt en geen uit de hand lopende prijsdruk.
Het rentebesluit van de Fed op 16 september en de toespraak in Jackson Hole verklaren samen ongeveer de helft van de recente stijging van de reële rendementen. Drie datareleases droegen ook bij: hogere producenten- en consumentenprijzen plus een diensten-pmi die liet zien dat de inputkosten het snelst sinds 2022 stegen. Zelfs op dagen dat inflatiecijfers hoger uitvielen dan verwacht, reageerden markten alsof de centrale bank de dreiging succesvol zou indammen.
Langlopende obligaties zijn veel minder gestegen dan middellange looptijden, wat argumenten verzwakt dat sterkere groeiverwachtingen of tekortzorgen de markt drijven. Productiviteitswinsten door kunstmatige intelligentie zouden doorgaans de rendementen verderop in de curve opstuwen, terwijl zorgen over de houdbaarheid van de schuld vooral zichtbaar zouden zijn in zeer lange obligaties. Geen van beide patronen komt overeen met de waargenomen data.
Treasury Secretary Scott Bessent blijft zwaar leunen op kortlopende schatkistpapieren om het tekort te financieren, een tactiek die hij eerder onder zijn voorganger bekritiseerde. De aanpak beperkt tijdelijk de uitgifte van langlopende obligaties en omvat het terugkopen van bestaande lange obligaties, gefinancierd door het rollen van korter papier. De strategie botst nu met een beleidsmix die tarieven en geopolitieke spanningen omvat, die inflatie en rendementen waarschijnlijk hoog zullen houden.
Hogere middellangetermijnrentes houden hypotheekkosten hoog en verhogen de leenkosten voor bedrijven, wat mogelijk de werkgelegenheid remt. Ook de federale rentebetalingen zullen een groter deel van de begroting opslokken. Bessent wordt volgend jaar verwacht de looptijden van de schuld te verlengen om toekomstige herfinancieringsrisico's te verminderen.
De dollar is sterker geworden ten opzichte van de belangrijkste valuta's terwijl de goudprijzen zijn gedaald, patronen die passen bij groter vertrouwen in het inflatiebestrijdingsbeleid van de Fed. Een verkoopgolf gedreven door begrotingszorgen zou normaal gesproken een zwakkere munt en hogere goudprijzen opleveren, samen met een steilere rendementscurve.
Markten lijken er nu van overtuigd dat de centrale bank de hogere rentes zal leveren die nodig zijn om de inflatie rond de 2 procent te verankeren. Hoewel pijnlijk voor leners en de federale begroting op de korte termijn, kan de verschuiving op termijn leiden tot meer gedisciplineerde begrotingskeuzes.