De pilote María Herrera arriveerde bij de kantoren van MARCA met een prestatie waar maar weinig Spaanse sporters mee kunnen pronken: ze is zojuist tweevoudig wereldkampioene geworden. Nog maar enkele dagen geleden sloot ze haar tweede titel in het Wereldkampioenschap Vrouwen (WorldWCR) af op het circuit van Jerez, droeg ze op aan de Maand van de Borstkankerbewustwording en schreef ze geschiedenis in het Spaanse motorrijden.
Het seizoen verliep niet gemakkelijk. Herrera reed met lichamelijke klachten, bleef tot de voorlaatste race op het podium en beheerste de spanning van een voortdurende strijd tegen Beatriz Neila en Paola Ramos. Het eindresultaat maakte haar tot de grote dominator van het kampioenschap.
Ik ben superblij. Uiteindelijk, als je de eerste titel wint, die je het dierbaarst is, heb je de druk om opnieuw te winnen en dat was al een uitdaging. Ik heb het nummer 1 zelfs niet opgeplakt omdat ik het opnieuw wilde verdienen. En het behalen in Jerez, met heel mijn familie erbij, was geweldig.
Na de driedaagse pauze na de race in Engeland arriveerde Herrera met zenuwen in Jerez. Ze wist dat een bescheiden resultaat voldoende kon zijn, maar koos ervoor om met intensiteit te racen. Op zaterdag koos ze voor voorzichtigheid en verzekerde ze de titel zonder onnodig risico te nemen.
Het seizoen viel op door zijn competitiviteit. Elke race bracht onzekerheid over de winnares en Herrera leidde meermaals, hoewel de posities voortdurend wisselden. Haar constante aanwezigheid op het podium en het hoogste aantal polepositions maakten haar tot de meest regelmatige coureur in het veld.
Dit jaar was het erg leuk voor de toeschouwer omdat elke race onzekerheid bracht over de winnares. Het is waar dat ik altijd probeerde te leiden, maar de kaarten veranderden continu bij elke race.
Voor het komende seizoen staat Herrera voor een belangrijke verandering: ze zal rijden voor CFMoto en met Michelin-banden. De pilote uit Toledo waardeert vooral de mogelijkheid dat enkele races van het Wereldkampioenschap Vrouwen als voorprogramma van MotoGP worden verreden, iets wat zij cruciaal acht om de zichtbaarheid te vergroten.
Ze overweegt ook Supersport als toekomstoptie, al erkent ze de financiële moeilijkheden die daaraan verbonden zijn. Haar prioriteit blijft het vrouwenkampioenschap versterken en deuren openen voor meer vrouwen in de koningsklasse.
Herrera erkent dat ze de afgelopen tien jaar veel is gerijpt. De ervaring in klassen als MotoE, waar ze een schouderblessure en momenten van twijfel overwon, leerde haar meer vertrouwen in zichzelf te hebben en dips in vorm beter te hanteren.
Het komt neer op meer vertrouwen hebben en betere resultaten behalen in momenten van dip en onzekerheid over jezelf. Rijpheid is inderdaad een graadmeter.
De pilote vindt dat het Wereldkampioenschap Vrouwen de perceptie van de sport heeft veranderd. Er zijn nu meer meisjes op de grid en er is meer zichtbaarheid bereikt. Toch betreurt ze dat de toegang van Spanjaarden tot MotoGP beperkt blijft en pleit ze ervoor dat het werk van de besten in hun klasse net zo wordt gewaardeerd als in andere sporten.