Lange tijd gezien als goedkope, simpele drank voor oudere drinkers, beleeft makgeolli een opmerkelijke comeback in Zuid-Korea en daarbuiten. De troebele, bruisende rijstwijn, gemaakt van rijst, water en nuruk-starter, duikt nu op in hippe bars in Seoel en zelfs in brouwerijen in Brooklyn, aangewakkerd door de bredere fascinatie voor Koreaanse keuken en popcultuur.
In een bar in het centrum van Seoel draait dj Choi Yo-sub muziek voor een jong publiek dat geniet van ambachtelijke versies van de drank. Choi, die tijdens de pandemie begon met brouwen, organiseert nu proeverijen en levert aan restaurants, terwijl hij zijn producten ziet op techno-evenementen, in galeries en bij pop-upervaringen voor twintigers en dertigers. Jongere consumenten die al wijn en whisky drinken, ontdekken nu ook traditionele Koreaanse opties, merkt hij op.
De export bereikte vorig jaar 14,8 miljoen dollar, een stijging van bijna 19 procent sinds 2020, al blijft dat ver onder de 96,5 miljoen dollar van soju. Bekende namen, waaronder BTS-lid Jin die premiumlabels promoot, vergroten de zichtbaarheid. Toch benadrukt Choi dat groei in het buitenland cruciaal is voor blijvend succes.
Verse, ongepasteuriseerde makgeolli biedt een kenmerkende smaak van levende gist en natuurlijke prik, maar vereist gekoelde distributie en heeft een beperkte houdbaarheid. De meeste producenten zijn kleine, familiebedrijven zonder grote marketingbudgetten of gevestigde exportkanalen. De complexe nuruk-starter veroorzaakt variaties per batch, wat grootschalige consistentie bemoeilijkt.
We willen alcohol gemaakt met goede Koreaanse ingrediënten en Koreaanse methodes introduceren bij nieuwe drinkers.
Voormalig halfgeleideringenieur Kim Doo-soo (57) verliet een startupbaan in de VS om zich aan te sluiten bij een biologisch rijstcollectief en startte tien jaar geleden brouwerij Doosool. Het bedrijf produceert nu maandelijks 4.000 tot 5.000 flessen, verkoopt in Hongkong en plant uitbreiding naar China. Kim werkt met lokale boeren die slakken gebruiken voor onkruidbestrijding en haalt rijst uit de regio Mungyeong. Hij verzet zich tegen snelle groei die het karakter van de drank zou kunnen aantasten.
Premiumflessen kunnen acht keer duurder zijn dan basisversies uit de supermarkt. De sector moet kopers overtuigen dat de hogere prijs superieure ingrediënten en methodes weerspiegelt. Kim Doo-soo wijst op de verschuiving van goedkoop, grootschalig drinken in eerdere decennia naar een voorkeur voor kleinere hoeveelheden van hogere kwaliteit nu het land welvarender is.
Sommige merken hebben productie naar het buitenland verplaatst. Hana Makgeolli brouwt sinds 2020 in Brooklyn. Sool, opgericht door Koreaans-Amerikaanse ondernemer Carol Pak, produceert het blikmerk Màkku dat bij geselecteerde Whole Foods-winkels ligt. Het honderd jaar oude Jipyeong Brewery meldde een stijging van 540 procent in de overzeese verkoop in 2025 dankzij nieuwe markten, aangepaste producten en betere distributie.
Fermentatiecontentmaker Johnny Sheldrick (29) heeft meer dan een miljoen volgers, velen in de Verenigde Staten. Vroege video’s toonden kijkers die de drank soms verwarden met Koreaanse sake. De belangstelling richt zich recent meer op premiumproducten, waarbij makers zich richten op jongere doelgroepen en zelfs thuisbrouwen in eenvoudige keukens aanmoedigen.
Seoulse brouwer en auteur Joe Kim geeft Engelstalige makgeollicursussen die in piekperiodes ongeveer 150 studenten per maand trekken, van wie ongeveer 90 procent niet-Koreaans is. Meer kennis over traditionele Koreaanse alcohol zal volgens hem de bereidheid vergroten om voor topflessen te betalen en de ambachtelijke renaissance ondersteunen.
De jongere generaties beseffen nu steeds meer dat makgeolli niet alleen een boerendrank is. Het is eigenlijk een zeer verfijnde drank.