De maan zou in een verrassend korte tijd kunnen zijn ontstaan na een van de meest catastrofale gebeurtenissen in de geschiedenis van het zonnestelsel. Een nieuwe analyse van onderzoekers van het Southwest Research Institute en de Universiteit van Arizona wijst erop dat onze natuurlijke satelliet mogelijk in ongeveer vijf uur vorm kreeg na de enorme botsing tussen de aarde in wording en Theia, een protoplaneet ter grootte van Mars.
Eerdere simulaties beschreven de inslag meestal als een enorme wolk van uitgestoten materiaal die om de aarde cirkelde en langzaam samenklonterde tot de maan. Het nieuwe onderzoek houdt rekening met een factor die eerder over het hoofd werd gezien: de werkelijke fysische weerstand van de gesteenten die bij de botsing betrokken waren.
Door deze eigenschap mee te nemen, veranderen de uitkomsten aanzienlijk. De temperatuur van beide hemellichamen vóór de botsing blijkt de doorslaggevende factor te zijn voor de evolutie van het materiaal na de inslag.
Wanneer de aarde en Theia heter waren, verspreidde het materiaal zich wijd en ontstond uiteindelijk een schijf van puin. In dat scenario herhaalde zich het geleidelijke proces dat de klassieke modellen voorspelden.
Als beide lichamen daarentegen bij lagere temperaturen begonnen, zorgde de weerstand van de materialen ervoor dat een vrijwel complete maan direct uit de inslag ontstond. In een van de bestudeerde simulaties was dit proces in ongeveer vijf uur voltooid.
Traditionele modellen gingen ervan uit dat de enorme energie die bij een planetaire botsing vrijkomt de weerstand van gesteente irrelevant maakt. De nieuwe studie toont aan dat deze eigenschap het eindresultaat van de gebeurtenis aanzienlijk kan beïnvloeden.
De wetenschappers benadrukken dat dit geen definitieve conclusie is. De exacte temperatuur van de aarde en Theia ongeveer 4,5 miljard jaar geleden blijft onbekend, waardoor verschillende duur van het vormingsproces van de maan mogelijk blijft.