Braziliaans filmmaker Luiza Calagian brengt het Guaraní-wereldbeeld naar het scherm in haar debuutfilm Arrow for a Stone Heart. Het poëtische documentaire-fictiehybride krijgt zijn wereldpremière op 17 november in de Rebels With a Cause Competition op het 30e Tallinn Black Nights Film Festival in Estland.
Het verhaal begint met een pekari genaamd Rete die door inheems grondgebied aan de rand van São Paulo loopt. Het dier legt uit hoe kolonisten in groten getale arriveerden en het land geleidelijk bedekten met stenen die een oude rivier verstikten en planten en dieren verdreven. In hetzelfde gebied krijgt een vrouw genaamd Jera Rete nachtmerries waarin de stad haar dorp opslokt, terwijl een oudere en de rivier zelf tot haar spreken.
Calagian werkte nauw samen met de lokale Guaraní-gemeenschap om elk element van de film vorm te geven. Mythen, dromen en relaties met niet-menselijke wezens verbinden verschillende tijden en standpunten op een manier die sterk afwijkt van conventionele westerse vertelstructuren.
De regisseur besteedde zeven jaar aan de ontwikkeling van de film en besefte uiteindelijk dat het verhaal vanuit het Guaraní-perspectief moest komen in plaats van een buitenstaandersblik. Ze koos dromen als centraal middel omdat de gemeenschap ze ziet als verbindingen met andere dimensies, geesten, voorouders en goden.
De missie werd hoe brengen we de Guaraní-kosmologie, de Guaraní-filosofie, de manier waarop zij de werkelijkheid zien, organiseren, vertellen en symboliseren, in de structuur van een film, die van nature een westers iets is. Maar dit opende ook de mogelijkheden tot transformatie die deze kunst bezit.
Jera Rete werd co-schrijver en de emotionele kern van de productie. Haar twee dochters spelen ook mee: de jongste portretteert de rivier terwijl de oudste de pekari Rete stem geeft. Het dier werd later het symbool van Calagians productiebedrijf Mata Fechada Filmes.
De rivier verschijnt als een wijze en krachtige geest die respect eist. Zelfs vóór de kolonisatie behandelden de Guaraní riviergeesten met zorg omdat ze gevaarlijk kunnen zijn. De film toont dat het leven in de rivier voortduurt ondanks de aanhoudende vernietiging, wat de veerkracht van de natuur benadrukt.
Terugkerende zinnen als "diegenen die velen zijn" weerspiegelen de traditionele manier waarop de gemeenschap naar de indringers verwijst. De titel zelf speelt met het idee van een "stenen hart" en verwijst ook naar monumenten en straatnamen die nog steeds kolonisten in São Paulo eren.
Calagian werkt al meer dan tien jaar samen met de Guaraní, waaronder eerdere campagnes om erkenning van inheemse gronden binnen een van de grootste steden ter wereld te winnen. Historische geschillen over kolonisatieverhalen in São Paulo inspireerden het project direct.