Lucía Jiménez Vicente, pijler van de Redsticks: van olympisch familie-DNA tot het WK hockey

De ingenieur en tweede aanvoerster van de Spaanse selectie deelt haar loopbaan, de terugkeer naar huis voor haar zus Paula en de verwachtingen tegen Ierland, België en Nieuw-Zeeland.

De familie Jiménez Vicente ademt sport van alle kanten. Anacleto, de vader, nam als atleet deel aan de Olympische Spelen van Atlanta 1996 en werd datzelfde jaar Europees kampioen op de 3.000 meter indoor. Mamen, de moeder, beoefent zonder ophouden kanovaren, atletiek, padel en fietsen. Lucía, een van de drie aanvoersters van de Spaanse hockeyselectie, grapt: "Ik kan het tempo van mijn moeder niet bijhouden".

Samen met haar zus Paula, zeven jaar jonger en inmiddels teamgenote bij Sanse Complutense en in de absolute selectie, bezocht Lucía MARCA voordat ze vertrok naar het WK in België en Nederland, dat gisteren begon en tot 30 augustus duurt. Haar broer Sergio volgt ook de atletische voetsporen van zijn vader.

De ontdekking van hockey en de vonk die jaren aanhoudt

Lucía deed aan atletiek en voetbal tot haar neven haar introduceerden in het rolhockey. Haar ouders schreven haar in voor hockey op gras op de madrileense school Valdeluz, pal tegenover huis en met een grote traditie in de sport. "Ik lokte mijn nicht mee", herinnert ze zich lachend. Sindsdien werd de sport een passie: "Ik ben een echte fan van deze sport, ik vind het heerlijk om te spelen, maar ook om te trainen".

Na haar opleiding bij Valdelux, dat uitgroeide tot SPL Complutense en later Sanse Complutense, maakte ze de overstap naar Duitsland voor drie seizoenen bij Mannheimer. Daar deelde ze het team met wereldtoppers en verschillende internationale speelsters.

Topfaciliteiten en een competitie die haar spel naar een hoger niveau tilde

In Duitsland genoot ze van vier velden en trainingen altijd op een volledig veld, iets wat onmogelijk was bij haar club van herkomst. "De trainingen verhoogden de kwaliteit", legt ze uit. Ze benadrukt ook de professionaliteit: "Ik moest elke dag mijn plek verdienen omdat er veel concurrentie was. Ik leerde enorm veel en verbeterde". Ze won twee landstitels en bereikte de tweede plaats in de Euro Hockey League.

De terugkeer naar Spanje, aangewakkerd door haar zus Paula

Ze besloot terug te keren om naast Paula te spelen bij Sanse Complutense. "Ik had er enorm veel zin in. Ik leer elke dag van haar en ze is een van de speelsters met de grootste potentie", verzekert ze. Vorig jaar speelden ze voor het eerst samen in de absolute selectie en behaalden ze brons op het EK.

Internationaal debuut, drie Olympische Spelen en 221 interlands

Lucía debuteerde in de juniorselectie in december 2014 tegen België in Barcelona, waar ze voor het eerst als middenveldster speelde. Haar debuut in de absolute selectie volgde in 2016, het jaar van de Olympische Spelen in Rio. Ze herinnert zich de dag dat de lijst bekend werd perfect: ze zocht zichzelf tussen de afvallers, maar haar naam stond tussen de geselecteerden, net onder haar voorbeeld Gigi Oliva. Sindsdien nam ze deel aan Tokio 2020 en Parijs 2024.

Als ingenieur in industrieel ontwerp en productontwikkeling heeft ze 221 interlands gespeeld voor de Redsticks. Sinds 2025, na het vertrek van María López, is ze tweede aanvoerster in een team dat volop in vernieuwing is en zich richt op Los Angeles 2028.

Groep C op het WK: Ierland, België en Nieuw-Zeeland in het vizier

De Redsticks, zesde op de wereldranglijst en ook zesde in de Pro League, openen vandaag tegen Ierland in Wavre. Twee dagen later treffen ze gastland België en op de 20e Nieuw-Zeeland. Spanje komt met de herinnering aan het wereldbrons in Londen 2018, de enige Spaanse medaille op dit toernooi.

We komen met maximale hoop en vertrouwen naar het WK. We zijn nergens bang voor, ook niet voor succes. De jongste speelsters die erbij zijn gekomen hebben veel talent en deinzen nergens voor terug.

— Lucía Jiménez Vicente, Interview met MARCA voor het WK

Tags bij dit artikel