De Letse inzending voor de Oscar voor beste internationale film, Ulya, heeft distributiecontracten gesloten in meerdere landen, waaronder Noord-Amerika, Frankrijk, Italië en diverse andere markten.
Salesagent B-Rated International heeft deals gesloten voor Noord-Amerika met New Mountain Films, Frankrijk met Destiny, Italië met Invisible Carpet en markten als Slowakije, het voormalige Joegoslavië, Estland, Litouwen, de MENA-regio, Finland, Polen en Brazilië. Het project betekent een opvallende internationale stap voor de Letse cinema.
Onder regie van Viesturs Kairišs opent de film de dertigste editie van het Tallinn Black Nights Film Festival. De film ging eerder in première in de Un Certain Regard-sectie in Cannes. De productie is een samenwerking tussen Ego Media uit Letland, Allfilm uit Estland, Staroń Film uit Polen en Tremora uit Litouwen.
Het verhaal is geïnspireerd op het leven van Ulyana Semjonova, de basketbalster uit 1952 die ruim twee meter lang was. In plaats van een traditionele biografie kiest de film voor een subjectieve, introspectieve benadering die haar persoonlijke perspectief en gevoel van anders-zijn centraal stelt.
Ik denk niet dat ik ooit een nette, typische biopic zou kunnen maken. Mijn interesse ligt bij arthousefilms. Ik dacht ook niet echt aan sport. Ik wilde een Werner Herzog-achtig verhaal vertellen over een reusachtig meisje dat op het platteland woont.
Het idee kwam van hoofdrolspeler Kārlis Arnolds Avots, die tijdens een vroeg gesprek met Kairišs voorstelde om Semjonova te vertolken. De regisseur legde het idee eerst opzij, maar zag later de potentie toen de acteur er opnieuw over sprak met de cameraman.
In het theater is het niet ongebruikelijk dat mannen vrouwen spelen. Dat gaat terug tot de tijd van Shakespeare.
Semjonova keurde het project persoonlijk goed voordat ze in januari 2026 overleed. Een foto van haar met Avots staat aan het einde van de film als bewijs van haar steun.
Kairišs gebruikte bijzondere cameratechnieken, waaronder licht onscherpe opnames, om de innerlijke beleving van de hoofdpersoon over te brengen. De aanpak spreekt breed aan. In Letland is de film de op een na best bekeken titel in de nationale geschiedenis en ook op festivals in Cannes, Rome en Los Angeles viel de film in de smaak.
Iedereen worstelt met iets wat hij wil verbergen, maar dat is waarschijnlijk het mooiste deel van wie hij is. Er is tegenwoordig veel druk om er hetzelfde uit te zien en dezelfde dingen leuk te vinden. We leven in een tijd die probeert alle verschillen uit te wissen.