Na bijna dertig jaar op de bühne brengt Lori Meyers weer nieuw materiaal uit met 'Disonancia', het achtste studioalbum. De band uit Granada bleef de afgelopen jaren wel actief met optredens, maar het duurde vijf jaar voordat er weer nieuwe nummers verschenen.
Noni, Ale en Alfredo leggen uit dat de essentie van de groep in de loop der jaren is versterkt. Hoewel de texturen en klanken evolueren, klinkt het resultaat altijd als Lori Meyers. Alfredo benadrukt dat deze eigen identiteit ervoor zorgt dat elk album herkenbaar blijft ondanks de stilistische verschillen.
De identiteit van een band ontstaat door zijn albums. Met één album is het moeilijk om een eigen identiteit te hebben.
Het nummer 'Dictadura' gaat over de wooncrisis die heel Spanje treft. De drie leden zijn het erover eens dat de huurprijzen in steden als Granada sterk zijn gestegen, waar gentrificatie en het gebrek aan betaalbare woningen het leven van studenten en jongeren bemoeilijken.
Noni herinnert eraan dat hij zelf nog steeds huurt en dat de situatie in veel delen van het land onhoudbaar is geworden. Ale benadrukt dat het een transversaal probleem is dat politieke oplossingen en de stem van het volk vereist.
Het nummer 'Malafollá' haalt de frisheid en agressiviteit van de eerste nummers terug. De titel verwijst naar die directe, soms kwetsende manier van praten, maar vol ironie en cynisme, typisch voor Granada. Noni omschrijft het als 'de botheid die probeert geen pijn te doen, maar dat uiteindelijk toch doet'.
Voor dit album werkten ze samen met producer Ferran Gisbert, wiens jongere visie en beheersing van technologie frisheid aan het creatieve proces toevoegden. De band plant om volgend jaar het volledige album in Mexico te presenteren en alle nummers eerst in zalen te spelen voordat de sterkste nummers voor de festivals worden geselecteerd.
Onder de favorieten voor de liveversie vallen 'Malafollá' en 'Dictadura', die door hun energie en boodschap sterk met het publiek zullen resoneren.