Zelfs te midden van de wijdverbreide Marvel-moeheid springt één Disney+-serie eruit als onmisbare kijkstof voordat Avengers: Doomsday later dit jaar in de bioscopen komt. Loki is de afgelopen week weer terug in de top 10 van het platform, dankzij hernieuwde interesse in het inventieve verhaal.
Showrunner Michael Waldron, die ook Doctor Strange in the Multiverse of Madness en de aankomende Avengers: Doomsday schreef, creëerde een verhaal rond een alternatieve versie van de God van de Mischief die uit de gebeurtenissen van 2012 in Avengers: Endgame is gehaald. Deze Loki ontwijkt gevangenneming en belandt in de handen van de Time Variance Authority, of TVA, een bureaucratische macht die de multiversum bewaakt.
Samen met TVA-agent Mobius M. Mobius (Owen Wilson) werkt het personage aan het beschermen van de heilige tijdlijn tegen bedreigingen van een variant genaamd Sylvie (Sophia Di Martino). Hun pad leidt tot een confrontatie met He Who Remains, een Kang-variant gespeeld door Jonathan Majors, die de TVA zelf heeft gecreëerd. De twaalf afleveringen bouwen een op zichzelf staand verhaal rond Loki’s bekende tekortkomingen en zoektocht naar betekenis.
Anders dan eerdere films die het personage volgden van Thor tot Avengers: Infinity War, richt dit verhaal zich op een aparte variant. Het verkent zijn zelf-saboterende neigingen en verlangen naar een doel zonder te leunen op zijn broer Thor (Chris Hemsworth). Het resultaat is een gerichte verlossingsverhaal dat tijdreizen niet als spektakel gebruikt, maar als middel tot introspectie.
Zowel de première als de finale dragen de titel Glorious Purpose, wat de thematische rode draad benadrukt. Hiddleston levert een gelaagde hoofdrol, terwijl zijn samenspel met Wilson onverwachte warmte en humor toevoegt.
De serie vermijdt de grootschalige derde-akteslag die gebruikelijk is in MCU-projecten, waaronder WandaVision. In plaats daarvan legt het de nadruk op persoonlijke belangen en relaties, vooral tussen Loki en Sylvie, naast de innerlijke conflicten van Mobius bij de TVA. Deze personagegerichte aanpak geeft het verhaal emotioneel gewicht voorbij de multiversumdreigingen.
Ook al zet het bredere elementen zoals Kang the Conqueror op, het verhaal voelt op zichzelf compleet. De verschijning van Majors dient het directe verhaal en fungeert niet alleen als opzet voor toekomstige delen. Die zelfvoorzienendheid onderscheidt Loki van andere Marvel-televisieproducties.
De serie blijft relevant voor de grotere Multiverse Saga en staat tegelijk als sterke vervolg op de eerdere filmoptredens van het personage. Kijkers die Hiddlestons werk in de Thor-films waardeerden, zullen hem hier nog overtuigender vinden.