- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Pseudonieme filmmakers verkennen queer identiteit in Iran en kritiek op grondbezit in het belangrijkste kortfilmprogramma van het Zwitserse festival

Het Locarno Film Festival keert in augustus 2026 terug voor zijn 79e editie met gevestigde namen als James Gray en Darren Aronofsky die grote onderscheidingen ontvangen. Tegelijkertijd maakt het Zwitserse evenement ruimte voor minder bekende en opkomende filmmakers van over de hele wereld via de sectie Pardi di Domani.

Locarno Festival creëert ruimte voor experimentele nieuwe stemmen

Het programma Leopards of Tomorrow, vernoemd naar de kenmerkende Luipaardprijzen van Locarno, fungeert als platform voor expressief experiment en innovatieve filmvormen. De festivalorganisatie beschrijft het als een hoeksteen om generaties en tradities te verbinden en de makers te koesteren die de toekomst van de cinema zullen vormgeven.

Twee kunstenaars die onder pseudoniem werken, springen dit jaar in het oog. Filmsaaz en Neozoon brengen met hun werk in de kortfilmcompetitie uiteenlopende perspectieven op persoonlijke identiteit, politieke omwentelingen en de relatie van de mens met de natuur.

Filmsaaz levert actuele kortfilm over queer leven in Teheran

De in Teheran geboren audiovisuele kunstenaar Filmsaaz, wiens echte naam Saleh Kashefi is, ging eerder in 2026 in wereldpremière met de speelfilm Wolfgang op het International Film Festival Rotterdam. Op Locarno presenteert de filmmaker de 21 minuten durende kortfilm Ãsheghetam in de Pardi di Domani – Concorso Corti d’Autore.

De titel Ãsheghetam heeft een intense betekenis. “Het betekent letterlijk ‘ik ben je minnaar’,” legt Filmsaaz uit. Het verhaal volgt een queer jongere die tijdens een chaotische nacht op een illegale rave in Teheran, onderbroken door de zedenpolitie en het uitbreken van oorlog, in een romantische bubbel met een partner vlucht.

Ik begon ongeveer een jaar geleden met het ontwikkelen van de film, na de twaalfdaagse oorlog tussen Iran en Israël. Hoewel het erg complex was om te maken, was het voor mij belangrijk om het snel af te maken en uit te brengen.

De naam Filmsaaz combineert Perzische woorden voor filmmaker en muziek. Kashefi koos de nieuwe naam om associaties met cultuur, gender, religie, familie en geschiedenis af te werpen. “Ik wilde mezelf een zo eenvoudig mogelijke naam geven,” zei de kunstenaar. “Muzikanten en andere kunstenaars kunnen artistieke namen hebben. Ze kunnen een persona hebben.”

Neozoon onderzoekt grondbezit en menselijke isolatie

Het eco-feministische kunstcollectief Neozoon draagt de 14 minuten durende kortfilm Together bij aan de Pardi di Domani – Concorso Internazionale. De film gebruikt archiefbeelden en socialemediafragmenten om verlangens naar grondbezit en eigendom te onderzoeken en idealen van saamhorigheid af te zetten tegen toenemend individualisme.

Opgericht in 2009 in Berlijn en Parijs door Friederike Kersten en Michaela Metzger, maakt Neozoon collagewerken die sociologische vragen over het Antropoceen en speciesisme in het capitaloceen onderzoeken. De collectiefnaam verwijst naar niet-inheemse of invasieve soorten, een concept dat de groep toepast op menselijke interacties met de natuur.

Na het lezen van The Dawn of Everything van David Graeber en David Wengrow een paar jaar geleden, begonnen we specifiek te zoeken naar film- en audiomateriaal over ‘de geschiedenis van de mensheid’. Steeds weer kwam hetzelfde verhaal naar voren: mensen vestigen zich, claimen eigendom, sluiten zich af en worden steeds individualistischer.

Het collectief ziet veel van het historische narratief rond menselijke ontwikkeling als geworteld in eurocentrische, patriarchale perspectieven die door instellingen in het mondiale Noorden worden geproduceerd. “Europese mannen groeven op en Europese mannen interpreteerden,” merkt het duo op, eraan toevoegend dat nieuwe interpreten nu het begrip van vroege menselijke samenlevingen en de rol van vrouwen herschrijven.

Hoewel het collectief zijn werk als politiek beschrijft, noemt Neozoon het niet activistisch. “Wat door al onze films loopt, is de vraag naar de uitbuitende behandeling van niet-menselijke dieren en van de natuur door (mannelijke) mensen,” stellen de leden. In Together verschijnen mieren als meesters in collectief bruggen bouwen, een model dat het collectief bewonderenswaardiger vindt dan de dominante menselijke verhalen van isolatie en bezit.