Gregg Araki spoort Gen Z aan om echte intimiteit te omarmen in 'I Want Your Sex'

De veteraan van New Queer Cinema brengt een geile, campy oproep tot actie in zijn eerste speelfilm in meer dan tien jaar.

In de geest van George Michaels hit uit de jaren tachtig viert Gregg Araki's nieuwe film 'I Want Your Sex' fysieke verbondenheid als iets natuurlijks, noodzakelijks en de moeite waard om na te streven ondanks de risico's. De ervaren regisseur, bekend om zijn grensverleggende werk in New Queer Cinema, keert na meer dan tien jaar terug met een verhaal dat zich rechtstreeks tot jongere kijkers richt over het overstappen van online hypothetische scenario's naar echte ervaringen van verlangen en kwetsbaarheid.

Araki mengt camp en voorzichtigheid in een verhaal na #MeToo

De film koppelt de pretentieuze kunstenaar Erika Tracy, gespeeld door Olivia Wilde, aan haar veel jongere en onervaren assistent Elliot, vertolkt door Cooper Hoffman. Hun relatie is rommelig, soms dwingend en bewust ongemakkelijk. Araki en co-schrijver Karley Sciortino schetsen de dynamiek als een giftige maar onthullende mix die put uit klassieke Hollywoodmelodrama's en cartoonachtige overdrijving.

Het verhaal volgt Elliot terwijl hij de machtsongelijkheid met zijn baas, veertien jaar ouder dan hij, navigeert. Ondervraagd door rechercheurs geeft hij toe dat de ongelijkheid zelf de aantrekkingskracht vergroot. De film toont hoe de angst van zijn generatie om als cringe of problematisch te worden bestempeld botst met de aantrekkingskracht van verboden genot.

Oudere en jongere personages ontmoeten elkaar in het midden

Erika gebruikt openlijke seksualiteit als zowel harnas als uitlaatklep voor diepere wonden. Elliot komt vanuit de tegenovergestelde hoek, opgevoed om alles te vermijden wat als uitbuitend kan worden gezien. Hun connectie wordt een ruimte waarin beiden confronteren wat ze hebben vermeden. De film weigert een van beide generaties als moreel superieur te behandelen.

Bijrollen belichten diverse houdingen

Elliots huisgenoot Apple worstelt om haar eigen aantrekkingskracht op vrouwen te herkennen. Zijn collega Zap praat openlijk over frequente groepsontmoetingen. Zijn vriendin Minerva toont weinig interesse in de seks die ze delen. Deze portretten vermijden brede generalisaties over een hele leeftijdsgroep.

Araki verschuift van apocalyptische waarschuwingen naar hoopvol advies

De eerdere films van de regisseur droegen vaak een gevoel van naderend onheil. Hier wordt de toon directer en instructiever, waarbij kijkers worden aangemoedigd fouten te accepteren als onderdeel van groei. Een korte cameo van zijn oude medewerker James Duval verbindt het nieuwe verhaal met Araki's eerdere werk zonder nostalgie af te dwingen.