Liam Neeson wordt producent van film over Tuam-schandaal na New York Times-exposé

De acteur verwerft de rechten op het artikel van Dan Barry over het moeder- en babyhuis in Tuam en haalt regisseur Frank Berry aan boord voor een traject van acht en een half jaar naar het witte doek.

Liam Neeson was eind 2017 thuis in upstate New York toen er een link naar een New York Times-artikel over een donker hoofdstuk uit de Ierse geschiedenis in zijn inbox belandde. Bijna negen jaar later zegt de acteur dat hij nog steeds bezig is zijn reactie op de onthullingen te verwerken.

Het artikel van Dan Barry beschreef de ontdekking van bijna achthonderd zuigelingen en kinderen die in ongemarkeerde graven lagen bij een katholiek moeder- en babyhuis in Tuam, County Galway. Velen waren in een buiten gebruik gestelde septische tank geplaatst en tot in de vroege jaren zestig zonder fatsoenlijke begrafenis achtergelaten.

Neeson verwerft rechten na lezing van het exposé

De lokale historica Catherine Corless had het verhaal in Ierland al landelijk onder de aandacht gebracht met haar onderzoek. Barry’s stuk maakte het bekend bij een internationaal publiek, waaronder een van Ierlands bekendste acteurs. Neeson, die katholiek is opgevoed en misdienaar was, beschreef zijn eerste reactie als een groeiende woede en schaamte.

Voor het eerst in mijn professionele leven dacht ik: ‘Wat mijn bekendheid in deze branche ook mag zijn, ik wil dat dit verhaal aan meer mensen wordt getoond.’

— Liam Neeson, Interview met Variety

Neeson verwierf de rechten en werd voor het eerst in zijn carrière producent. De resulterende film, getiteld “The Lost Children of Tuam”, ging in wereldpremière op het Galway Film Fleadh en werd daarna vertoond op het Toronto International Film Festival.

Frank Berry regisseert met oog voor authenticiteit

De Ierse filmmaker Frank Berry werd gekozen om de film te regisseren naar een scenario van Rebecca Lenkiewicz. Berry, bekend van “Michael Inside” en “Aisha”, zegt dat het project een enorme verantwoordelijkheid met zich meebracht tegenover overlevenden van religieuze instellingen in heel Ierland.

Een groot deel van de opnames vond plaats op locatie in en rond Tuam. Berry sprak met verschillende overlevenden van het tehuis, van wie sommigen als figurant meespeelden. De regisseur benadrukte dat de geleefde ervaring in elke fase centraal moest staan.

Corless inspireert het project vanaf het begin

Neeson reisde naar Corless toe om haar persoonlijk te ontmoeten. Hij verzekerde haar dat het verhaal op het witte doek zou komen en vroeg haar geduld te hebben. Hij vergeleek de tijdslijn met die van “Schindler’s List”, die meer dan tien jaar in beslag nam. Het Tuam-project vergde uiteindelijk acht en een half jaar.

Op de première in Galway bleef Corless, gespeeld door Monica Dolan, het middelpunt van de aandacht. Berry herinnerde zich haar verbazing toen ze hoorde van Neesons interesse. Corless’ belangrijkste doel blijft de respectvolle opgraving en herbegraving van de kinderen, samen met een waardige herinnering.

Een verhaal dat door de hele Ierse samenleving resoneert

Berry merkt op dat de pijn van de moeder- en babyhuizen, de Magdalenawasserijen en andere instellingen in Ierland nog steeds voelbaar is. De film wil die pijn ruimte geven en het gruwelijke op natuurlijke wijze via de personages laten ontstaan, zonder grafische nadruk.

Neeson, die zegt dat dit mogelijk zijn enige productiecredit wordt, citeert een zin van de overleden Ierse journalist Con Houlihan: “Vergeten worden is tweemaal sterven.” Het productieteam, waaronder producers Jules Daly en Element Pictures, werkte eraan om het verhaal recht te doen aan Corless’ jarenlange strijd voor gerechtigheid.

Tags bij dit artikel