Liam Hellmann begint als regisseur met geïmproviseerd familiedrama Trafalgar

In twaalf dagen gedraaid met een budget van 1,3 miljoen euro zonder volledig script, brengt de film een internationaal ensemble samen met onder meer Fanny Ardant en Danny Huston.

Vers van het festivalcircuit met zijn vorige project, neemt acteur en producent Liam Hellmann voor het eerst plaats achter de camera als regisseur van Trafalgar. Het bijzondere familiedrama heeft een internationaal ensemble met in de hoofdrollen Fanny Ardant, Élodie Bouchez, Danny Huston en Stacy Martin.

Productie met hoge inzet duwt creatieve grenzen

Nu in de postproductie, brengt Trafalgar Hellmann opnieuw samen met producent Charles Benoin van Atlas Pictures. Het duo werkte eerder samen aan het indie drama Only What We Carry, dat debuteerde op Tribeca en vorige maand werd vertoond op het Deauville American Film Festival.

De nieuwe film vormt een nog gedurfder risico. In slechts twaalf dagen opgenomen met een budget van 1,3 miljoen euro, laat het een traditioneel scenario varen ten gunste van een outline van zeven pagina's. Acteurs putten uit persoonlijke familieverhalen om tijdens de repetities dialoog en personages op te bouwen.

Persoonlijk verhaal inspireert verhaal over disfunctionele familie

Geïnspireerd door Hellmanns eigen jeugd, draait het verhaal om een jongeman die in een huishouden van vrouwen is opgegroeid en op zoek gaat naar de vader die hij nooit heeft ontmoet. De hereniging wordt gecompliceerd wanneer hij ontdekt dat hij de schulden van zijn vader moet aflossen en binnen een week €80.000 moet bijeenbrengen. Zijn excentrieke familieleden schieten te hulp en bedenken uiteindelijk een overvalplan.

Ardant speelt de grootmoeder, Bouchez de moeder, Martin de zus, Huston de vervreemde vader, Lou Lampros de vriendin en Khaled Alouach de beste vriend.

Particuliere financiering maakt snelle productie mogelijk

Het project steunde vooral op particuliere investeringen en Franse belastingvoordelen in plaats van de gebruikelijke mix van omroepdeals, distributeursvoorschotten en overheidssubsidies. Benoin merkte op dat deze aanpak flexibiliteit en snelheid bood, wat essentieel bleek om de high-profile cast vast te leggen.

Toen ik Liam zes jaar geleden ontmoette, vertelde hij me meteen over ‘Trafalgar’. Langzaam maar zeker begon het project vorm te krijgen als iets heel persoonlijks en dicht bij Liam’s echte leven en zijn familiesituatie.

— Charles Benoin, Producer, Atlas Pictures, Interview with Variety

Acteurs geven vorm aan personages via persoonlijke input

Hellmann werkte ongeveer zestig scenario-versies uit voordat hij het conventionele formaat losliet. Uiteindelijk werkte hij vanuit een outline van vier pagina's gericht op situaties en ideeën, die uitgroeide tot zeven pagina's toen acteurs hun eigen familie-anekdotes toevoegden.

De collaboratieve methode hielp om toezeggingen te krijgen van gevestigde acteurs die anders misschien zouden aarzelen. Hellmann sprak meerdere keren met Bouchez om hun moeder-zoon-dynamiek op het scherm te verkennen.

We hebben genomen wat we mogelijk achtten met ‘Only What We Carry’ en dat verder doorgetrokken. Met ‘Trafalgar’ wilde Liam de acteurs echt uit hun comfortzone halen.

— Charles Benoin, Producer, Interview with Variety

Franse distributeur Zinc stapt vroeg in

Ondanks de onconventionele financiering tekende het bedrijf Zinc van Jérôme Hilal al als distributeur in Frankrijk voordat de volledige cast bevestigd was. De productie bracht Franse, Britse en Italiaanse crews samen, waaronder cinematograaf Vladan Radovic.

Hellmann ziet de film als een bewuste tegenhanger van de formulematige hedendaagse cinema. Hij omarmt het gebrek aan controle dat inherent is aan het proces en weerspiegelt daarmee de disfunctionele familie in het centrum.

Tags bij dit artikel