Leonard Nimoy speelde Spock bijna vijf decennia lang, maar hij koos zelden voor één favoriete Star Trek-aflevering. Menselijke voorkeuren veranderen met de tijd en de stemming, en de acteur erkende deze realiteit in interviews en geschriften. Toch kwamen een handvol afleveringen steeds bovenaan zijn lijst.
Een verhaal waar Nimoy herhaaldelijk naar terugkeerde, was de aflevering uit 1967 "This Side of Paradise", geschreven door D. C. Fontana en Nathan Butler. De Enterprise arriveert op Omicron Ceti III, waar vreemde sporen van lokale planten de bemanning infecteren. Geïnfecteerde bemanningsleden raken in een staat van zalige tevredenheid en verliezen alle drive. Het uitgangspunt doet denken aan de Lotuseters uit de oude mythologie.
Spock valt onder invloed van de sporen. Zijn gebruikelijke stoïcijnse houding maakt plaats voor openlijk lachen, speelsheid en een herontdekte romance met botaniste Leila Kalomi, gespeeld door Jill Ireland. Nimoy waardeerde de aflevering omdat het het personage toonde in een zeldzame staat van onbelaste vreugde in plaats van constante emotionele beheersing.
This is a very special episode for me for obvious reasons and particularly because, where Spock was so totally adult in most of his attitudes and reactions throughout the series, this episode provided a chance to expose the complete child within. We saw him loving, picnicking, romping, and literally swinging playfully in the trees. It was a total exposure of internal Spock that so many people have always suspected was there.
Nimoy prees ook "Devil in the Dark", waarin de bemanning wordt geconfronteerd met een op silicium gebaseerd wezen genaamd een Horta dat mijnwerkers lijkt te doden. Spock gebruikt een Vulcan mind-meld om te ontdekken dat het wezen alleen zijn jongen verdedigt. Hij noemde het een krachtig verhaal over angst voor het onbekende. Dezelfde aflevering staat ook bij William Shatner in de top.
Andere afleveringen die Spock's onderdrukte gevoelens benadrukten, zijn "The Naked Time", waarin hij huilt omdat hij nooit tegen zijn moeder heeft gezegd dat hij van haar hield, en "Journey to Babel", waarin de jonge Spock huilt na gepest te zijn door andere Vulcan-kinderen. In elk geval worstelt de half-Vulcan met zijn dubbele erfgoed en de strenge logica die van zijn volk wordt verwacht.
Zowel "This Side of Paradise" als "Devil in the Dark" draaien om Spock en geven hem ruimte om emotioneel of intellectueel contact te maken met anderen. De sporen laten hem gevoelens uiten die hij normaal onderdrukt, waaronder de simpele verklaring "I can love you". Dergelijke momenten boden kijkers een glimp van de warmte die velen vermoedden onder het logische uiterlijk van het personage.