Leo Reichs 'It Gets Worse' combineert messcherpe humor met tedere empathie voor twintigers

Paramount+-serie van A24 volgt drie Londense vrienden die worstelen met doelloze levens, rommelige relaties en de ongemakkelijke overgang naar volwassenheid.

Comedian Leo Reich bedacht en speelt de hoofdrol in de nieuwe zesdelige komedieserie It Gets Worse, een productie van A24 die drie hecht verbonden twintiger-vrienden volgt die in Londen wonen. De serie, die ook te zien is op het Britse Channel 4 en het Canadese Crave, bevat gastoptredens van Lena Dunham en Andrew Scott. De serie arriveert op Paramount+ met een toon die bijtende zelfspot combineert met oprechte warmte.

Het centrale trio staat voor alledaagse chaos

In het middelpunt staat Ethan, gespeeld door Reich, een egocentrische maar zelfbewuste nietsnut die hartzeer weg lacht en verhalen deelt over romantische mislukkingen. Zijn vrienden Abi en Sam completeren de groep. Abi heeft een stabiele maar inspiratieloze baan in hr en een passieloze relatie, terwijl Sam essays schrijft voor Substack en rijke studenten bijles geeft. Het einde van hun gezamenlijke huurcontract dwingt iedereen tot nieuwe woonsituaties die hun verschillen en gedeelde banden benadrukken.

De serie opent met verteller Zadie Smith die opmerkt dat Ethan een van de makkelijkste levens uit de geschiedenis had. Dit zet een verhaal in gang dat de spot drijft met het relatief bevoorrechte bestaan van de personages, terwijl het toch emotionele diepgang vindt in hun kleine crises.

Humor ontmoet hart in de worstelingen van jongvolwassenen

De serie laat zelden een kans op een grap voorbijgaan, maar de kracht ligt in het balanceren van comedy met empathie. Ethan verdedigt humor als meer dan een verdedigingsmechanisme en zegt tegen een criticus op een sekspartij dat mensen die niet om zichzelf kunnen lachen een echt grappige mop missen. De serie past dezelfde blik toe op de hoofdpersonen en legt hun tekortkomingen bloot zonder wreedheid.

Ethan was niet dom. Hij had zich nooit voorgesteld dat alles makkelijk zou zijn. Maar hij had wel interessantere moeilijkheden verwacht.

— Zadie Smith, verteller, It Gets Worse-narratie

Satire op het moderne leven en resterende nostalgie

Nieuwe woonarrangementen brengen het trio in contact met overdreven versies van hedendaagse types, van een aspirant-acteur die geobsedeerd is door een Ratatouille-remake tot een onethische ex en een pretentieuze artistieke gemeenschap. Het scherpste commentaar is voor de vrienden zelf, inclusief rake opmerkingen over relaties en ambities. Hoewel sommige verhaallijnen bekende patronen herhalen, erkent de serie dat persoonlijke groei vaak meerdere pogingen vergt.

Uiteindelijk vangt It Gets Worse de vreemde nostalgie van het besef dat de jeugd voorbijgaat. Zelfs alledaagse klusjes zoals een muur repareren worden mogelijke herinneringen aan de beste dagen en bieden kijkers zowel lachen als een zachte herinnering aan de kleine, bepalende momenten van het leven.

Tags bij dit artikel