Gianluca Pierobon, winnaar van een etappe in de Giro d'Italia, overlijdt op 59-jarige leeftijd

De voormalige Italiaanse profwielrenner, bekend om zijn overwinning in de tijdrit van 1991, overleed na een langdurige ziekte, meldde Tuttobiciweb.

Gianluca Pierobon overleed op 59-jarige leeftijd na een langdurige ziekte, meldde het Italiaanse medium Tuttobiciweb. Geboren op 2 maart 1967 in Gallarate, liet de Italiaanse profwielrenner een opmerkelijke stempel achter op het wielrennen van de jaren negentig met opvallende overwinningen in grote rondes.

Belangrijke overwinning in de Giro d'Italia van 1991

Zijn meest memorabele triomf kwam tijdens de Giro d'Italia van 1991. In de tijdrit van slechts 7,7 kilometer die in Sassari werd verreden als tweede sector van de tweede etappe, versloeg Pierobon renners als Marino Lejarreta, Gianni Bugno en Greg LeMond. Rijdend voor het team ZG Mobili noteerde hij een tijd van 10 minuten en 9 seconden. Lejarreta finishte vijf seconden later, terwijl Franco Chioccioli, de uiteindelijke winnaar van die editie, derde werd.

Andere renners zoals Claudio Chiappucci verloren acht seconden en Bugno tien. LeMond, drievoudig winnaar van de Tour de France, eindigde als achtste op 13 seconden van de Italiaan. Deze zege in een korte tijdrit viel op door zijn precisie en het vermogen om de beste specialisten te verslaan.

Zege in de proloog van de Ronde van Zwitserland en leiderstrui

Drie jaar later, in 1994, blonk Pierobon opnieuw uit tegen de klok in het shirt van Amore & Vita. Hij won de proloog van de Ronde van Zwitserland in Yverdon-les-Bains met vier seconden voorsprong op Tony Rominger, winnaar van de vorige editie. Hij droeg de leiderstrui twee dagen tot Pascal Richard de leiding overnam. Hij eindigde als derde in het algemeen klassement, op 1:04 van Richard en twee seconden achter Vladimir Pulnikov, en won bovendien de puntenklassering.

Andere etappezeges en professionele loopbaan

In 1995 won hij een etappe in de Tirreno-Adriatico door mee te gaan in de ontsnapping en in de sprint te winnen van zijn landgenoot Stefano Colage. Hij boekte ook een etappezege in de Vuelta a Aragón van 1994 en een in de Ruta Ciclista México het jaar daarop. Italiaans juniorenkampioen op de weg in 1985, debuteerde hij als prof in 1989 bij Atala en reed voor teams als ZG Mobili, Mecair-Ballan, Amore & Vita en Refin.

Hij combineerde de weg met het veldrijden, waarin hij Italië vertegenwoordigde in internationale wedstrijden. In 1992 behaalde hij de derde plaats in het nationale kampioenschap en de vijftiende plaats op het WK in Leeds.

Deelname aan de Tour de France en laatste jaren

Hij reed zijn enige Tour de France in 1997 met het team Batik-Del Monte. In de zestiende etappe tussen Morzine en Fribourg werd hij vierde, achter Christophe Mengin, Frank Vandenbroucke en Richard Virenque. Hij sloot de editie af op de 133e plaats in het algemeen klassement. In 1998, zijn laatste seizoen bij Kross-Selle Italia, werd hij twaalfde in zowel de Giro di Romagna als de Trofeo Matteotti.

Tags bij dit artikel