Lamine Yamal komt aan in de halve finale van het WK met een wisselvallig toernooi. De Spaanse vleugelspeler scoorde slechts één keer, tegen Saoedi-Arabië, en kampte met fysieke ongemakken en rolwisselingen die zijn gebruikelijke continuïteit in de weg stonden. Toch volstaat het om zijn naam te noemen in Franse kringen om de zorgen te doen oplaaien.
De twee laatste onderlinge duels schetsen een duidelijk beeld. In de halve finale van het EK 2024 scoorde Lamine Yamal van buiten het strafschopgebied en baande zo de weg naar de Spaanse 2-1-zege. Maanden later, in de halve finale van de Nations League 2025, herhaalde hij dat met een hattrick in de spectaculaire 5-4-eindstand. Drie treffers waar de Franse verdediging nog steeds geen antwoord op heeft.
Op de persconferentie vooraf benadrukten de centrale verdedigers Ibrahima Konaté en Maxence Lacroix dat ze zich niet uitsluitend op één speler richten. Beiden wezen op de collectieve kwaliteit van Spanje en stelden dat het doel is om de hele aanval te neutraliseren, niet alleen de vleugelspeler. De Franse pers blijft echter vragen hoe te voorkomen dat hij geïsoleerd de bal krijgt, naar binnen draait en met links uithaalt.
De belangrijkste keuze ligt aan de Franse linkerkant. Didier Deschamps moet beslissen of hij Lucas Digne laat staan, die aan invloed won door zijn discipline en stabiliteit, of Theo Hernández of Lucas Hernández terughaalt. Digne begint als favoriet na zijn optredens tegen Paraguay en Marokko, al kan zijn snelheid in een één-tegen-één-situatie onder druk komen te staan.
Frankrijk wil de ruimtes verkleinen, de linies compact houden en voortdurend ondersteuning bieden vanuit het middenveld. De back kan niet altijd meeschuiven in de duels, omdat de ruimte achter hem dan openligt. Gedeelde bewaking wordt daarom cruciaal. De officiële boodschap ademt respect en vertrouwen in eigen kunnen, maar de herhaalde vragen tonen hoe groot de uitdaging is.
Je hoeft voor niemand bang te zijn