Filmmaker Kevin Lewis ontdekte onverwachte vreugde tijdens het regisseren van de comedy-horrorfilm Christmas at the Kringles. Het project trok hem weg uit zijn gebruikelijke horror-terrein en leverde dagelijks veel gelach op de set op.
Lewis, wiens recente credits onder meer de release The Accursed uit 2022 en Pig Hill van vorig jaar omvatten, gaf toe dat de opnames hem in een goede stemming hielden. “Toen ik sommige van deze scènes opnam, was het zo moeilijk voor me om ze niet te verknallen omdat ik het uitproestte,” herinnerde hij zich. De ervaring bracht hem ertoe om in de toekomst meer komische projecten te overwegen.
De film komt deze vrijdag in de bioscopen uit via Briarcliff Entertainment. Geschreven door Zack Imbrogno, volgt het verhaal Mark, gespeeld door Ron Livingston, die met zijn gezin verhuist naast een fanatieke feestliefhebber genaamd Nick, vertolkt door Thomas Lennon. Nicks overdreven kerstvreugde verbergt duistere motieven.
De cast bestaat uit Rachel Bilson, Rob Riggle, Donald Faison, David Wain en Beverly D’Angelo. Hun snelle humor zorgde ervoor dat scènes verder gingen dan het script. Lewis beschreef het script als een organisch document dat per take veranderde dankzij de improvisatievaardigheden van de acteurs.
Persoonlijke herinneringen beïnvloedden ook zijn aanpak. Lewis putte inspiratie uit een voormalige buurman die hij ‘Father of the Year’ noemde, wiens uitgebreide kerstversieringen meer theatraal dan oprecht aanvoelden. Die herinnering sloot nauw aan bij het personage Nick.
Lewis streefde naar een lichte horrorcomedy-balans in de stijl van Beetlejuice in plaats van extreem bloedvergieten. Hij verzamelde beelden als klei tijdens de productie en bepaalde de uiteindelijke toon pas in de montage. De acteurs deelden zijn visie om het materiaal leuk te houden in plaats van grotesk.
Ik wist altijd dat ik de toon niet te grotesk wilde hebben, en de acteurs ook niet. Dat was een van de eerste vragen die Ron me stelde over de toon van de film. Ik zei: ‘Zoals Beetlejuice, comic book horror.’
Naast de humor voelde Lewis zich verbonden met de vader-zoon-thema’s in het verhaal. De vertelling moedigt aan om in het moment te leven in plaats van altijd vooruit te hollen. Als drukke regisseur en ouder vond hij de boodschap persoonlijk relevant tijdens de productie.
Lewis benadrukte het collaboratieve karakter van het project. “Ik werk gewoon graag, man,” zei hij. “Ik vind het leuk om leuke mensen te ontmoeten, samen te komen en verhalen te vertellen.”