Kevin Bacon heeft een opmerkelijke carrière opgebouwd die decennia beslaat met rollen variërend van tieneridolen tot complexe dramatische personages. Een van zijn meest iconische optredens was in de hit Footloose uit 1984, waarin hij de energieke Ren McCormack speelde.
Bacon verscheen vroeg in zijn carrière in populaire films als National Lampoon's Animal House en Friday the 13th. Zijn werk in Barry Levinsons Diner trok bredere aandacht voordat Footloose zijn eerste grote hoofdrol in een blockbuster werd.
Footloose werd geproduceerd met een bescheiden budget van 7,5 miljoen dollar en bracht ongeveer 80 miljoen dollar op aan de Amerikaanse kassa. Het verhaal volgt Ren die arriveert in het conservatieve stadje Bomont in Texas, waar muziek en dans verboden zijn na een tragisch ongeluk met de zoon van de plaatselijke predikant.
In een gesprek uit 2005 met Shadows on the Wall vertelde Bacon dat hij het project meer als een dramatisch verhaal benaderde dan als een showcase voor dans. Hij had niet volledig begrepen hoe centraal dansen zou zijn in het verhaal.
Niemand kon de omvang ervan voorzien. Eerlijk gezegd. Ik wist zelfs niet toen ik het script las dat het echt een dansfilm was. Ze zeiden dat de man danst, en ik zei tegen de regisseur: 'Ik dans wel, zet gewoon de muziek aan.' Het gebruik van de muziek en de soundtrack om de film te doorbreken was iets compleet nieuws; het was uniek. Sommige van die nummers waren al grote hits voordat de film uitkwam, en het was gewoon een fenomeen. Ik denk niet dat iemand het echt verwachtte.
De soundtrack vergrootte het bereik van de film. Kenny Loggins leverde het titelnummer, terwijl andere hits onder meer Holding Out for a Hero van Bonnie Tyler, Dancing in the Sheets van Shalamar en Bang Your Head (Metal Health) van Quiet Riot waren. Veel nummers werden al radiohits voordat de film in de bioscopen kwam.
Footloose markeerde een hoogtepunt, maar veel van Bacons latere projecten in de late jaren 80 deden het financieel minder goed. Een hereniging met Planes, Trains and Automobiles-regisseur John Hughes voor She's Having a Baby bleek teleurstellend. Succes keerde begin jaren 90 terug met lovend ontvangen films als JFK en A Few Good Men.