Kerry Kings Slayer-solo’s gaven Beastie Boys-hits op License to Ill extra power

Rick Rubin huurde de thrashgitarist verderop in de studio in voor een vast bedrag tijdens de sessies van 1986 die hiphop en metal met elkaar verbonden

Tijdens de opnames van het debuutalbum License to Ill van de Beastie Boys in 1986 besloot producer Rick Rubin dat het nummer No Sleep Till Brooklyn extra pit nodig had. Hij had al een gitaarriff geschetst, maar wilde meer intensiteit. Verderop in dezelfde studio produceerde Rubin ook Slayer’s Reign in Blood, waardoor hij gemakkelijk toegang had tot gitarist Kerry King.

King accepteert vast bedrag voor gast-solo’s

Rubin bood King een paar honderd dollar om de solo in te spelen. Slayer had toen nog geen commerciële doorbraak gemaakt, dus King accepteerde de eenmalige betaling. Hij leverde ook een tweede solo voor de andere grote single van het album, (You Gotta) Fight For Your Right (To Party). Jaren later uitte King duidelijke spijt over de afspraak.

Achteraf gezien had ik liever geen geld gekregen. Ik had liever een kwart punt of zoiets genomen, want dan was ik nu een rijk man!

— Kerry King, interview met Boulder City Rock Talk

Solo’s brengen thrash-energie in rapnummers

King’s spel op No Sleep Till Brooklyn begint met agressieve whammy-bar-duiken en explodeert vervolgens in razendsnel shredden dat scherp contrasteert met het strakke rapritme van het nummer. De tweede solo op Fight For Your Right heeft een schonere, bluesachtigere toon die iets buiten King’s gebruikelijke Slayer-stijl ligt, maar toch een memorabel hoogtepunt oplevert.

Muziekvideo’s benadrukken de metal-connectie

King is op camera te zien tijdens zijn solo in No Sleep Till Brooklyn, waarbij hij een man in een gorillapak opzij duwt om zich bij de band op het podium te voegen. De video parodieert hairmetal-overdaad en King’s rauwe thrash-aanpak versterkt het absurde effect. Rubin zelf draagt een Slayer-shirt in de video van Fight For Your Right, als knipoog naar de cross-over-sessie.

Rubins hiphop-achtergrond beïnvloedt Reign in Blood

Rubins vroege werk met hiphopartiesten als LL Cool J gaf hem een ander perspectief toen hij zich op metal richtte. Hij stuurde Slayer aan op meer strakheid en helderheid in plaats van het dichte, wazige geluid dat destijds gebruikelijk was in metalproducties.

Als de muziek die je speelt snel is en de klanken groot, is er niet genoeg ruimte voor die grote klanken om naast elkaar te bestaan. Er is geen punctuatie; het wordt een waas.

— Rick Rubin, interview met Rick Beato

Korte samenwerking eindigt in wederzijds ongemak

De eenmalige samenwerking leidde niet tot verder gezamenlijk werk. Rubin herinnerde zich later dat King het Beastie Boys-materiaal bizar en buiten zijn esthetiek vond, terwijl de band hetzelfde over hem dacht.

Ik denk niet dat hij [King] het nummer mooi vond. Ik denk dat hij het gewoon bizar vond… Ik denk niet dat het bij zijn esthetiek aansloot. En eerlijk gezegd denk ik achteraf ook niet dat hij echt bij de esthetiek van de Beasties aansloot. Ze vonden hem ook niet echt [lacht]. Het was wederzijds.

— Rick Rubin, interview met Rolling Stone

Sessie markeert vroege stap naar rap-metal-fusie

In hetzelfde jaar produceerde Rubin ook Run-D.M.C.’s hitcover van Aerosmith’s Walk This Way. Latere samenwerkingen waren onder meer Slayer die met Ice-T een track opnam voor de soundtrack van Judgment Night in 1993. Deze vroege cross-overs hielpen de basis leggen voor de nu-metal-sound die eind jaren negentig en begin jaren nul domineerde, waarbij veel van die bands ook met Rubin werkten.

License to Ill werd het bestverkochte rapalbum van zijn tijd tot latere releases het overtroffen, terwijl Reign in Blood een mijlpaal blijft vanwege zijn precisie en felheid. De korte studio-ontmoeting tussen Slayer en de Beastie Boys staat als een klein maar veelzeggend moment in het grotere verhaal van hoe hiphop en metal elkaar begonnen te beïnvloeden.