Een Duitse tiener arriveert enkele weken voor de aanslagen van 11 september in het landelijke New Mexico voor een uitwisselingsprogramma van een jaar. De ervaring verschuift al snel van culturele aanpassing naar iets veel onheilspellenders. Regisseur Katharina Rivilis maakt van dit uitgangspunt een scherp en scherpzinnig debuut dat persoonlijke mijlpalen combineert met een breder portret van een land in shock.

Rivilis plaatst een buitenstaander centraal in een verstoorde aankomst

De film volgt de 16-jarige Franny, die haar bosrijke woonplaats in Noord-Duitsland verruilt voor de dorre weidsheid van een klein stadje in New Mexico. Haar gastmoeder begint gastvrij, maar wordt steeds strenger, vooral rond Franny’s seculiere leesgewoonten en haar privégesprekken in het Duits. De plotselinge nationale crisis na de aanslagen zet elke interactie op scherp en maakt alledaagse schoolrituelen en terloopse opmerkingen tot herinneringen aan hoezeer het land is veranderd.

Rivilis legt de verbijsterde reacties in de klas en de holle formaliteit van de Pledge of Allegiance na de aanslagen met stille precisie vast. Vanuit Franny’s afstandelijke perspectief benadrukken deze momenten de kloof tussen haar Europese blik en de plotselinge golf van Amerikaanse eenheid.

Sterke hoofdrolprestatie draagt het emotionele hart

Naomi Cosma levert een opvallende vertolking als Franny, met een mengeling van jeugdige energie en rauwe emotionele diepgang. Het geleidelijke besef van haar personage dat haar eigen identiteit en toekomstplannen sterk verschillen van die van haar Amerikaanse leeftijdsgenoten, geeft het verhaal meer diepgang dan een doorsnee tienerromance. De film toont ook hoe ze aansluiting vindt bij een levendige vriendengroep en een turbulente relatie aangaat met een lokale muzikant, al voelt het romantische plot minder overtuigend dan de bredere sociale veranderingen.

Visuele stijl combineert periode-details met weelderige woestijnbeelden

Cinematograaf Giulia Schelhas mengt handheld camcorderbeelden met weidse opnames van het uitgestrekte, zongebrande landschap. Zo ontstaat zowel de rauwe werkelijkheid van het tienerleven in de vroege jaren 2000 als de romantische aantrekkingskracht van een onbekend land. Kostuums en muziekkeuzes, waaronder een karaoke-scène op P.J. Harvey, houden de setting stevig in het tijdperk verankerd.

Debuut belooft veel voor Rivilis

Hoewel het centrale liefdesverhaal de vaart soms wat remt, maakt het vermogen van de film om de persoonlijke groei van een meisje te verbinden met een cruciaal nationaal moment het tot een opvallende productie. Rivilis put uit eerdere Duitse benaderingen van het Amerikaanse landschap, maar ontwikkelt een eigen stem. Het resultaat behoort tot de meest gepolijste en distributierijpe films in de Un Certain Regard-selectie van dit jaar in Cannes.