- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

De Russische regisseur in ballingschap brengt zijn eerste in het buitenland gefilmde film naar de competitie, waarin persoonlijk verraad vermengd wordt met staatsrepressie

Andrey Zvyagintsev keerde dinsdag terug in de schijnwerpers van Cannes met zijn nieuwste film Minotaur, wat een significante verschuiving markeert voor de gevierde Russische filmmaker die al jaren in het buitenland woont.

De competitiefilm is zijn eerste project dat volledig buiten zijn vaderland is opgenomen en bevat enkele van zijn scherpste politieke ondertonen tot nu toe.

Verhaal ontvouwt zich in sombere stedelijke landschappen

Het verhaal speelt zich af in de fictieve Russische stad Krasnoborsk in 2022. Een directeur van een scheepvaartbedrijf, gespeeld door Dmitriy Mazurov, begint een onderzoek naar het overspel van zijn vrouw, gespeeld door Iris Lebedeva, maar stuit daarbij op diepere lagen van staatsgeweld, gedwongen dienstplicht en maatschappelijke ontwrichting.

Visueel schetst de film een strakke, klinische sfeer in woonblokken, verlaten straten en bewaakte interieurs die de afstandelijkheid van een forensisch onderzoek oproepen.

Ballingschap kleurt perspectief op vaderland

Zvyagintsev woont sinds een ernstige covidbesmetting in 2020, die hem tijdelijk verlamde, in Frankrijk. Die periode viel samen met de grootschalige Russische invasie van Oekraïne.

Hij noemde zijn verschijning in Cannes een van de positiefste ontwikkelingen in bijna tien jaar, terwijl hij benadrukte dat zijn lange afwezigheid zijn begrip van de binnenlandse situatie niet heeft verminderd.

Ik verliet Rusland zes jaar geleden, maar ik heb ongeveer zestig jaar in het land doorgebracht. Ik weet veel over corruptie. Ik weet waar ik het over heb.

Film benadert oorlog en propaganda via subtiele gebaren

Met de voortdurende oorlog in Oekraïne, stijgende aantallen slachtoffers en alomtegenwoordige staatsmedia koos Zvyagintsev voor dit project als noodzakelijk middel voor betekenisvolle commentaar.

Tijdens de persbijeenkomst vermeed hij bewuste directe politieke uitspraken en suggereerde hij dat terughoudendheid en symbolische handelingen soms effectiever zijn dan expliciete verklaringen.

Oorsprong ligt in eerder persoonlijk project

Zvyagintsev begon het concept te ontwikkelen na het voltooien van zijn film Loveless uit 2017. Het idee ontstond als een losse bewerking van Claude Chabrols drama The Unfaithful Wife uit 1969.

De Russische invasie en de daaropvolgende mobilisatie vonden plaats kort nadat het scripten begon, waardoor de regisseur die elementen in het verhaal verwerkte om context toe te voegen die hij in het origineel miste.

Langdurige spanningen met culturele autoriteiten

Zvyagintsevs relatie met Russische functionarissen is altijd gecompliceerd geweest. Zijn voor een Oscar genomineerde film Leviathan, die in Cannes in première ging en de prijs voor beste scenario won, kreeg weliswaar overheidssteun, maar trok scherpe kritiek van de toenmalige minister van Cultuur Vladimir Medinsky, die later aangaf dat er geen verdere steun meer zou komen voor het werk van de regisseur.