Al meer dan zes decennia heeft Spider-Man opmerkelijke veelzijdigheid in verhalen laten zien door zijn eigen avonturen en een rijke verzameling bondgenoten en tegenstanders. Sony Pictures bezat jarenlang de filmrechten op veel van deze elementen, maar pogingen om een breder filmisch universum eromheen te lanceren bleven onder de verwachtingen.
De release van Venom in 2018 markeerde een keerpunt. Met Tom Hardy in de hoofdrol als de journalist die verbonden is met een alien-symbioot, haalde de film wereldwijd 856 miljoen dollar op. De mix van actie, humor en sci-fi sloeg aan bij het publiek ondanks gemengde recensies. Executives zagen dit als bevestiging dat Spider-Man-gerelateerde personages zelfstandig succesvol konden zijn.
Vergelijkingen met eerdere successen zoals de film Blade uit 1998 benadrukten verschillen in aanpak. Beide leunden op donkere tonen en genre-mixen, maar Venom profiteerde van een personage dat fans al jaren kenden uit de comics. De financiële resultaten stimuleerden verdere investeringen in soortgelijke projecten.
De schurken en bijfiguren van Spider-Man krijgen meestal diepgang door hun interacties met de web-slinger. Zonder dat kader verdwijnt vaak het contrast dat hen boeiend maakt. Venom vormde een uitzondering omdat de symbioot al jaren solo-verhalen in de comics had.
Andere pogingen misten deze basis. Morbius bood een zijdelingse connectie en enige comic-geschiedenis, maar de film flopte zowel kritisch als commercieel. Plannen voor films rond Madame Web en Kraven the Hunter volgden hetzelfde patroon en stuitten op vergelijkbare weerstand bij het publiek.
Naast castkeuzes en releasedata kwam het kernprobleem voort uit het behandelen van verschillende personages als uitwisselbaar. Het publiek toonde weinig interesse in origin stories die losstonden van de centrale held. Sony beperkte later deze expansieplannen ten gunste van projecten die directer aan Spider-Man verbonden waren.