Clint Eastwood regisseerde en speelde in de Koude Oorlog-thriller Firefox uit 1982, een verhaal rond de diefstal van een fictieve Sovjet-superjet. De productie liep tegen aanhoudende problemen aan met de luchtopnames die het combineren van vliegtuigbeelden met lucht- en landschapsachtergronden vereisten.
Special effects supervisor John Dykstra legde later uit dat een matte ontstaat wanneer twee filmstukken worden gecombineerd tot één shot. Het proces liet een ongewenste zwarte lijn rond het vliegtuig achter, een probleem dat veel opvallender is tegen heldere luchten of sneeuw dan tegen de zwarte leegte van de ruimte.
Eastwood herinnerde zich de extra moeilijkheid van het schieten van realistische vluchtscènes boven wolken, ijs en arctisch terrein. Anders dan ruimteschepen die imperfecties in het donker konden verbergen, eisten de Firefox-sequenties een schone integratie tegen zichtbare aardse omgevingen.
Om de lijnen te elimineren, filmde Dykstra luchtbeelden vanuit een Learjet die 350 mijl per uur vloog met een extreem lage framesnelheid van één of twee frames per seconde. De methode zorgde ervoor dat de achtergrond op een manier streepte die overeenkwam met de hogesnelheidsschoten van het vliegtuig.
One frame a second, at the speed we're traveling — 350 miles an hour in a Learjet — we cover, oh, 150 miles in the amount of time it takes to shoot ten seconds of film. So, in fact, you run out of location very quickly at that rate!
Dykstra merkte op dat de visuele effecten van Firefox ongeveer tien keer moeilijker waren dan die van Star Wars omdat het matte-probleem niet door de ruimte kon worden verborgen.
There were so many different ways in which this plane has to fly. And the big difficulty with particular this kind of a film is, all of a sudden, you go to special effects people, and you say, 'Now, this time, we're not out in outer space where nobody knows what it looks like. We're not on a black backdrop so matte lines, etc. etc., all disappear. I want to fly in the clouds and in the planet, and I want to fly over ice, white snow, the Arctic.' And everybody's going, 'Oh my God, there's no way this is going to happen.'
De film kreeg erkenning onder Eastwoods oorlogsfilms en blijft een interessant punt voor fans van luchtvaartthrillers zoals de Top Gun-serie.