Twee ouderen in een verzorgingshuis nemen het heft in eigen handen na de dood van hun petanque-partner. Zo begint het verhaal van El Triplete, de korte film die de prijs won tijdens de zesde editie van Audi Future Stories en die in première ging tijdens het Festival de Cine de San Sebastián.
Het scenario, geschreven door Rodrigo Olmedo, combineert elementen van een roadmovie met ironie en een diepe reflectie over de positie van ouderen in de huidige samenleving. Het verhaal begint met een onvervulde belofte: voorkomen dat de as van het derde teamlid in een gewone asbak belandt.
Petanque, een sport met oude wortels die de Romeinen al met vaardigheid beoefenden en die in 1907 zijn huidige vorm zonder aanloop aannam, fungeert als rode draad. De naam komt van de Provençaalse uitdrukking 'pieds tanqués', oftewel voeten geplant.
De hoofdrolspelers Karra Elejalde en Kandido Uranga, samen met Biel Durán, delen in een ontspannen gesprek hun indrukken over het project. Beiden geven toe dat ze voor de opnames nog nooit petanque hadden gespeeld, al observeerden ze ervaren spelers om de essentie van het spel te begrijpen.
We hadden eigenlijk nog nooit petanque gespeeld. Maar het is wel intens, hè?
Kandido Uranga herinnert zich zijn kinderwens om pelotari of voetballer te worden en hoe het toeval hem naar de film bracht. Karra Elejalde vertelt over zijn jeugd in Vitoria en zijn liefde voor basketbal via Baskonia, al droomde hij ook van een carrière als pelotari of zelfs priester.
Tijdens het gesprek hekelen de acteurs het isolement dat veel ouderen ervaren. Ze wijzen erop dat technologie en technocraten ouderen buitensluiten van het dagelijks leven, van geldautomaten tot online procedures.
Gisteren werd ik wakker... en er waren veertig jaar voorbij. En alles nog te doen. Dat is wat ons overkomt.
De korte film brengt volgens de hoofdrolspelers een ode aan vriendschap, loyaliteit en waarden, met een flinke dosis rebellie. Twee opa’s in een verzorgingshuis die ondanks alles de vitaliteit behouden om de directeur van het centrum te trotseren en voluit te blijven leven.
Je kunt zeggen dat ze in opstand komen, maar ook gewoon dat ze willen leven. En leven is lachen, delen... en als ze iemand moeten confronteren, doen ze dat, maar niet om in opstand te komen, maar om te leven.