Joy Division krijgt inductie in Rock and Roll Hall of Fame terwijl boxed set 'Eternal' hun rauwe livekracht vastlegt

De postpunklegenden uit Manchester voegen zich bij New Order in de hall, terwijl een livecollectie van 16 schijven hun snelle creatieve evolutie onthult vóór de dood van Ian Curtis

Weinige bands hebben de moderne muziek zo ingrijpend beïnvloed in zo’n korte tijd als Joy Division. Het spookachtige geluid en de teksten van het kwartet uit Manchester hebben indie, goth, industrial en zelfs elektronische dansmuziek in de decennia na hun korte bestaan beïnvloed.

Rock Hall-erkenning komt met ironie voor pioniers van de postpunk

Deze herfst wordt Joy Division opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, samen met New Order, de groep die ontstond nadat zanger Ian Curtis in mei 1980 zelfmoord pleegde. De eer kent een zekere ironie. De band wordt vaak meer herkend via merchandise met de hoes van hun debuutalbum Unknown Pleasures dan via hun eigen opnames. Destijds verwierpen ze rockconventies volledig en kozen ze voor donkere kleding, een sombere uitstraling en teksten vol twijfel en wanhoop.

Hun benadering week af van de flamboyante punkscene waaruit ze voortkwamen. Curtis sloot ooit een livecover van Sister Ray van de Velvet Underground af met een sarcastische opmerking over hun niet-bestaande versie van Louie Louie, waarmee hij hun afwijzing van rockclichés onderstreepte.

Innovatieve productie van Martin Hannett definieert twee iconische albums

Het studiogeluid op Unknown Pleasures en Closer is grotendeels te danken aan producer Martin Hannett. Hij veranderde gitaren in mechanische drones of zwermende texturen in plaats van conventionele klanken en voegde verre industriële geluiden, brekend glas en anderewereldse effecten toe. De vocals van Curtis werden vaak dubbel opgenomen, waarbij één take fluisterend was voor extra onbehagen. Hoewel de band putte uit de Velvet Underground, David Bowie, Iggy Pop en Kraftwerk, klonk het resultaat volledig nieuw.

Boxed set Eternal onthult de rauwe live-energie van de band

Concertopnames laten een veel directere en agressievere rockband horen dan de studioalbums doen vermoeden. De bijtende riffs van gitarist Bernard Sumner, de zware lijnen van bassist Peter Hook, de krachtige beats van drummer Stephen Morris en de intense vocals van Curtis komen helder naar voren. De nieuwe Eternal boxed set bundelt 18 optredens op 14 cd’s en twee dvd’s, chronologisch gepresenteerd over de ongeveer veertien maanden durende creatieve piek van de band. De geluidskwaliteit varieert, met veel tracks afkomstig van publiekscassettes, hoewel enkele shows uitblinken in zowel uitvoering als helderheid.

De collectie bevat eerder uitgebracht materiaal en lang circulerende bootlegs. De setlists veranderden regelmatig en bevatten zeldzame instrumentals naast de vaste nummers. Een vroege versie van The Eternal klinkt opvallend hoopvoller dan de uitgebrachte versie, terwijl een livepoging van Love Will Tear Us Apart Curtis’ openhartige bekentenis bevat dat de band recent niet had gerepeteerd.

Laatste optreden in Birmingham toont Curtis op zijn meest aangrijpende

De meest krachtige opname komt van het laatste concert van de band in Birmingham op 2 mei 1980. Curtis, toen 23 en enkele weken voor zijn dood, levert een meeslepende performance op New Dawn Fades met regels over ondraaglijke spanning. Publiekverslagen meldden zijn kwetsbare toestand, maar de set blijft boeien.

als Curtis’ dood het imago van Joy Division als funeraal en morbide versterkte, fixeerde het ook hun nalatenschap in amber, voor beter en slechter.

— Simon Armitage, Liner notes for Eternal

De overlevende leden sloegen later een lichtere, elektronische koers in bij New Order en vermeden de duisternis die hun eerdere jaren kenmerkte. Gericht op toegewijde luisteraars documenteert Eternal de snelle artistieke groei van Joy Division in realtime en bewaart het enkele van de meest opvallende en uitdagende muziek van zijn tijd.