JoBe Cerny, de veelzijdige performer uit Chicago die decennialang de Pillsbury Doughboy tot leven bracht en optrad bij The Second City, overleed op 30 oktober op 78-jarige leeftijd. Hij woonde in Grayslake, Illinois, en had de ziekte van Alzheimer, aldus zijn familie.
Meer dan drie decennia lang bezat en leidde Cerny Cerny/American Creative Recording Studio in het River North-gebied van Chicago. De studio verzorgde duizenden projecten, variërend van commercials en filmwerk tot volledige audioboeken.
Een van Cerny’s opvallendste prestaties was het regisseren van een 98 uur durende audio-dramatisering van de New King James Version van de Bijbel, getiteld The Word of Promise. De productie telde meer dan 500 acteurs, onder wie Jim Caviezel als Jezus, Marisa Tomei als Maria Magdalena, Richard Dreyfuss als Mozes, Gary Sinise als David, Jason Alexander als Jozef, Jon Voight als Abraham, Max von Sydow als Noach, Luke Perry als Judas en Marcia Gay Harden als Esther.
Cerny nam het over als de hoge stem van de Pillsbury Doughboy, na Paul Frees en Jeff Bergman. Hij sprak het vrolijke personage Poppin’ Fresh tot ongeveer 2020 in, met de kenmerkende giechel telkens wanneer het figuurtje in de buik werd gepord. Hij verscheen ook zonder dialoog als “The Cheer Man” in Procter & Gamble-reclames voor wasmiddelen en werd vaak ingezet als insecten in spots voor Raid-insecticide.
Ik heb door de jaren heen verschillende fases meegemaakt. Soms krijgt Pillsbury een nieuwe executive. Een man zei: ‘Weet je, ik heb altijd de stem van de Doughboy gehaat. En dat ben jij. Ik ga er alles aan doen om te voorkomen dat de Doughboy nog praat.’
Geboren op 5 december 1947 in Cicero, Illinois, studeerde Cerny in 1966 af aan Morton East High School. Hij behaalde een bachelorgraad in Speech & Drama aan Valparaiso University en een master in Theater aan Northwestern University. In de jaren zeventig sloot hij zich aan bij The Second City, waar hij improviseerde op de mainstage in Chicago en met de nationale touring company.
Cerny speelde in films als Somewhere in Time (1980), My Best Friend’s Wedding (1997) en Road to Perdition (2002). Andere filmrollen zijn onder meer Rent-a-Cop, Mo’ Money, Love and Action in Chicago, Novocaine en Legally Blonde 2: Red, White & Blonde, plus gastrollen in Lady Blue, Early Edition en Chicago Hope.
Naast acteren en regisseren schreef Cerny een wekelijkse column voor Screen Magazine getiteld “ADventures in Advertising”, racete hij tot in de zestig go-karts en verzamelde hij modeltreinen. Hij bewerkte ook afleveringen van CBS’ The Twilight Zone tot radiodrama’s en creëerde nieuwe afleveringen voor een podcastserie.
Cerny wordt overleefd door zijn vrouw Eileen, met wie hij 56 jaar getrouwd was, zonen Tim en Patrick, schoondochters Andrea en Lily, en kleinkinderen Archer en Cleo. Terugkijkend op zijn carrière zei hij ooit: “Ik heb geluk, ik mag elke dag iemand anders zijn, en uiteindelijk ben ik blij dat ik vasthield aan mijn onverantwoorde beslissing om plezier te hebben. Het stelt me in staat om gelukkig te leven … elke dag.”