Op 93-jarige leeftijd blijft Joan Collins het scherm verlichten en openhartige wijsheden delen over een goed leven. De iconische actrice, bekend van haar rol in de klassieke serie Dynasty, speelt in de aankomende film My Duchess en besprak onlangs haar benadering van ouder worden tijdens een optreden op een Variety-evenement.
Collins schrijft een eenvoudige routine toe aan haar kijk op het leven. Ze wordt elke dag wakker met de zin om te omarmen wat komt, geeft prioriteit aan kwalitatieve rust, blijft gehydrateerd en richt zich op zelfzorg. Deze basisprincipes helpen haar een positief perspectief te behouden, zelfs na decennia in de schijnwerpers.
Wanneer ze een extra oppepper nodig heeft, wendt Collins zich tot de cinema. Ze geniet van het zoeken naar oudere films, vooral die met Bette Davis, en heeft een zwak voor films uit de jaren tachtig en negentig met acteurs als Jack Nicholson en Sarah Jessica Parker. De activiteit biedt zowel entertainment als een herinnering aan haar eigen lange carrière.
Lichamelijke activiteit blijft deel uitmaken van haar schema. Collins ontmoet meerdere keren per week een trainer voor eenvoudige Pilates-achtige bewegingen. Ze slaat de meer geavanceerde apparatuur over en geeft toe dat traditioneel wandelen saai aanvoelt; in plaats daarvan beweegt ze liever rond in huis terwijl ze bloemen rangschikt.
Collins wijst ook op haar familieachtergrond als een voordeel. Haar vader werd 87, een indrukwekkende leeftijd voor iemand geboren in 1903. Haar moeder benadrukte al vroeg voeding door haar dochters supplementen te geven lang voordat zulke praktijken gangbaar werden.
Haar huwelijk met producer Percy Gibson, 32 jaar jonger, duurt sinds 2002. Het stel bouwde hun band langzaam op na samen te hebben gewerkt aan een toneelproductie, brieven te hebben uitgewisseld en te ontdekken dat ze vergelijkbare waarden en energie deelden. Collins heeft de relatie beschreven als eerst geworteld in vriendschap.
First of all, we were great pals before we got married. We worked together on a play. We enjoyed each other’s company.
Ze heeft opgemerkt dat Gibson vriendelijk en stabiel is, in contrast met sommige eerdere relaties. Het paar vindt dat hun leeftijdsverschil er weinig toe doet, en Collins gelooft dat het nooit te laat is om een betekenisvolle connectie te vinden.
In al haar reflecties keert Collins terug naar een kernboodschap: het leven zelf is kostbaar. Ze herinnert zich haar kinderenergie en vele interesses, en ze blijft elke dag met dezelfde drive benaderen. In haar memoires Behind the Shoulder Pads schrijft ze dat haar vitaliteit zelfs haar man vaak verrast.