Jill Kargman heeft al lang naam gemaakt met het hekelen van de gewoonten van New Yorks rijkste bewoners via haar boeken en haar Bravo-serie. Nu brengt ze die scherpe blik naar het grote scherm met haar eerste speelfilm, Influenced, die een sociaal-klimmende moeder uit de Upper East Side volgt op weg naar echte zelfontdekking.
Het verhaal begon als een snelle Instagram-sketch die tijdens de eerste dagen van de pandemie werd gemaakt. Het groeide uit tot een volledig script dat Kargman eerst ontwikkelde als een halfuur durende pilot voor IFC, voordat ze samenwerkte met regisseur Carol Hartsell om het uit te breiden tot een speelfilm. Het resultaat is een luchtige komedie die nog steeds Kargmans handelsmerk-humor over privilege en veinzerij bevat.
Beroemde vrienden zoals Gwyneth Paltrow, Drew Barrymore en Matt Damon verschijnen in korte rollen. Zelfs een pomeriaan moet een strenge sollicitatie doorstaan om lid te worden van een exclusieve hondenuitlaatservice. De film draait momenteel in New York en Los Angeles en bereikt tot juni meer steden, voorafgaand aan een geplande streamingrelease in september.
Ik heb de bloeddruk van een vampier, 86 over 60. Ik ben net een lijk. Ik ben koud op het strand.
Kargman groeide op in Manhattan's Upper East Side en overwoog kort om downtown te gaan wonen voordat ze terugkeerde naar de buurt die ze het best kent. Haar eerdere werk, waaronder de serie Odd Mom Out, positioneerde haar als buitenstaander tussen buren in pasteltinten. Influenced keert dat perspectief om door een personage te volgen dat aanvankelijk juist de ambitie omarmt die Kargman gewoonlijk bespot.
De centrale figuur, Dzanielle genaamd, begint gefocust op sociale status maar vindt gaandeweg een meer gegronde zelf. Kargman ziet de film als tijdige pure ontsnapping terwijl ze zich voorbereidt op een veel donkerder volgend project gebaseerd op een van haar boeken.
Kargman beschreef haar aankomende verhaal als het tegenovergestelde van de lichte Upper East Side-komedie. Het draait om een gezin dat groene begrafenissen toepast en samenwerkt met een death doula. De toon wordt gothic en serieus, geïnspireerd door de langdurige fascinatie van haar eigen familie met de sterfelijkheid.
Mijn vader was zijn hele leven geobsedeerd door de dood. Hij moest met de Concorde voor werk en zei altijd: 'Geef me een knuffel, want op een dag gaat dat varken ontploffen.' En dat gebeurde ook!
Haar ouders wisten uiteindelijk familiegraven in Massachusetts te bemachtigen na een proces dat Kargman vergeleek met een toelatingsprocedure voor een countryclub. Ze bezitten nu vierentwintig graven, inclusief ruimte voor toekomstige kleinkinderen. Kargman schrijft dit levenslange besef van sterfelijkheid toe aan het feit dat ze elke dag meer waardeert.
Kargman benadrukt dat haar portretten geen kwaadaardigheid bevatten. Ze vergelijkt ze met een lachspiegel die de werkelijkheid simpelweg overdrijft voor komisch effect. Ze gelooft dat veel van de vrouwen die ze neerzet zichzelf toch nooit zouden herkennen.
Het kan me geen moer schelen wat ze ervan vinden. En ik vind dit personage niet gemeen. Ook bij Odd Mom Out was het nooit gemeen. Er was nooit enige kwaadaardigheid.
Ze blijft veel van dezelfde moeders in de buurt tegenkomen en put materiaal uit alledaagse observaties. Tegelijkertijd houdt ze alleen de meer nuchtere ouders als echte vrienden dicht bij zich.