Javier Tebas keert terug uit New York en hekelt FIFA na WK van Spanje

De voorzitter van LaLiga hekelt reclamepauzes, de zaak-Balogun en het overvolle schema dat het nationale voetbal schaadt na de Spaanse overwinning

Javier Tebas is terug in Madrid na vanuit New York het tweede wereldkampioenschap van de Spaanse selectie te hebben gevolgd. De voorzitter van LaLiga viert de triomf, maar keert diep verontwaardigd terug over de rol die de FIFA tijdens het hele toernooi heeft gespeeld.

Tebas hekelt de hydratatiepauzes als reclameonderbrekingen

In een interview met La Gazzetta dello Sport beschuldigde Tebas de FIFA er direct van het evenement naar eigen belang te organiseren en niet in het belang van het voetbal. “La FIFA organiza las cosas a su antojo, para sus propios intereses, no para el fútbol”, aldus Tebas. Hij benadrukte dat de drinkpauzes een farce waren in stadions met airconditioning zoals Dallas, Los Angeles en Atlanta, waar zelfs hij een trui nodig had.

De zaak-Balogun, een schandaal dat FIFA wist te begraven

Een van de ernstigste incidenten was volgens Tebas de kwestie rond Balogun. Hij vindt dat de uitschakeling van de Verenigde Staten door België een groter schandaal heeft voorkomen dat de FIFA-voorzitter Gianni Infantino zijn positie had kunnen kosten. “Het is een extreem ernstige zaak”, stelde hij, en waarschuwde dat dit slechts het topje van de ijsberg is.

Het Superliga-arrest versterkte een macht die FIFA misbruikt

Tebas herinnerde eraan dat de uitspraak over de Superliga de FIFA en de UEFA enorme macht heeft gegeven. Hij betreurt echter dat die monopoliepositie wordt gebruikt voor eenzijdige beslissingen in plaats van transparante samenwerking en consensus. Vooral de uitbreiding van het WK naar 64 landen en de overvolle kalender die de nationale competities schaadt, kreeg kritiek.

Tebas eist vertrek van Infantino en hekelt het gebrekkige systeem

De hoogste baas van LaLiga was direct in zijn oproep tot het aftreden van Gianni Infantino. “Hij moet weg, zijn tijd is gekomen”, verklaarde hij. Hij wees erop dat het huidige systeem geen echte oppositie kent en dat veel kritische stemmen zwijgen of passief meewerken. “Ik weet niet wat erger is, het zwijgen of de medeplichtigheid”, besloot hij.