James Rodríguez, geboren in 1991 in Cúcuta, is de afgelopen jaren vooral uitgegroeid tot een boegbeeld van het Colombiaanse elftal in plaats van een vaste waarde bij clubs. Zijn internationale doorbraak kwam op het WK in Brazilië in 2014, waar hij zes doelpunten maakte en twee assists gaf. Dat leverde hem een transfer naar Real Madrid op voor 75 miljoen euro.
Twaalf jaar later, na zijn uitverkiezing tot MVP van de Copa América 2024, gaat de middenvelder vol vertrouwen zijn derde WK tegemoet. Colombia ontbrak in Qatar 2022 en het team komt nu met grotere ambities. De aanvoerder benadrukt dat de huidige selectie over voldoende talent en vastberadenheid beschikt om hoog te mikken.
“Het is een grote droom, de tijd gaat voorbij en ik ben nog steeds blij dat ik hier ben”, verklaarde de 34-jarige speler. Hij gelooft dat het team verder kan komen dan in Brazilië: “Deze groep heeft veel dromen en veel goesting. Er is talent en kwaliteit. Waarom niet dromen van een grote finale? Dat willen we allemaal.”
Rodríguez stuurt ook een boodschap van vertrouwen naar de supporters: “Blijf altijd geloven, vertrouw erop dat wij alles zullen geven om het goed te doen.” Hij voegt eraan toe dat het toernooi op een goed persoonlijk moment komt en dat hij zich in staat voelt om opnieuw te schitteren in het nationale shirt.
Zijn cijfers bij clubs liegen er niet om. Bij Minnesota United noteerde hij slechts twee assists in 274 minuten. Zijn periode bij Rayo Vallecano in 2024 was vergelijkbaar: 205 minuten en één assist. Met Colombia daarentegen komt hij uit op 31 doelpunten en 43 assists in 126 interlands.
James zelf legt het verschil uit: “Sommige trainers spelen op een manier waarbij je niet in hun plannen past. Bij de nationale ploeg loopt alles soepel omdat de spelers om me heen hetzelfde spel spelen als ik. Colombia speelt mooi voetbal sinds Néstor Lorenzo de leiding heeft. Ik ben belangrijk in zijn systeem en dat merk je.”
De oud-speler van Porto, Monaco, Bayern en Everton wijst erop dat het moderne voetbal is veranderd: “Bij clubs wordt een ‘10’ niet meer zo vaak gebruikt. Het spel is fysieker geworden en richt zich meer op snelle vleugelspelers.”
Miguel Cadavid, zijn voormalige trainer bij Envigado, geeft een andere kijk op deze dualiteit: “Met Colombia geeft hij zich voor 100 procent, fysiek, technisch, tactisch en mentaal. Hij voelt zich thuis en zet zijn kwaliteiten in dienst van de groep.”
Cadavid onderstreept de invloed van de speler: “Hij presteert zelden onder de maat met de nationale ploeg. Hij heeft enorm veel autoriteit in de groep. Iedereen weet dat het spel anders is met James dan zonder hem. De selectie en de coach weten dat het met hem anders loopt. Hier voelt hij zich de leider, bij de clubs niet. De nationale ploeg is als zijn oorlogstrofee, hij heeft er een sterk gevoel van verbondenheid mee.”