Spanje trekt tal van buitenlandse professionals die op zoek zijn naar betere arbeidskansen. Onder hen bevindt zich Ismaray, een in Cuba opgeleide arts die momenteel als serveerster werkt in een Spaans restaurant terwijl ze wacht tot ze haar echte beroep kan uitoefenen.
Via haar familiekanaal op YouTube, La Tribu Pérez, deelt Ismaray haar dagelijkse ervaringen en vraagt ze volgers om advies over hoe ze de moeilijkheden van haar baan kan aanpakken. Hoewel ze een vast contract voor volledige werktijd heeft dat haar stabiliteit biedt om de huur te betalen, is het haar nog niet gelukt om in het Spaanse zorgsysteem te werken.
Ik wou dat ik kon zeggen dat ik hier al als arts werk, maar dat is niet zo
Ismaray, gewend aan de Cubaanse publieke sector, benadrukt verschillende aspecten die haar in de Spaanse horeca extra zwaar vallen. Een van de belangrijkste is de verplichting om de hele dienst op de been te blijven, ook als er geen klanten in het restaurant zijn.
Als je acht uur staat, vind ik dat heel zwaar, want de pijn in je voeten is extreem
Andere beperkingen zijn het verbod om de mobiele telefoon te gebruiken tijdens de hele shift. Bovendien is haar werkdag verdeeld in twee blokken: van 10.30 tot 14.30 uur en van 18.30 tot 22.30 uur. Deze structuur dwingt haar om ongeveer vier uur per dag aan reizen te besteden, wat ze bijzonder vermoeiend vindt.
Ik vind het een beetje zwaar omdat ik vier uur kwijt ben aan de reis