Isaac Asimov en Gene Roddenberry ontwikkelden een sterke persoonlijke band door regelmatige correspondentie. Asimov bezocht regelmatig de eerste Star Trek-evenementen in de jaren zeventig, waardoor hij direct inzicht kreeg in wat kijkers aantrok tot de serie lang na de oorspronkelijke uitzending van 1966-1969.
Asimov presenteerde zijn analyse in Cue Magazine, later herdrukt door Starlog in 1976. Hij beschreef de aanhang van de serie als geworteld in vier specifieke kwaliteiten die het onderscheidden van typische televisie uit die tijd.
1) Young people of intelligence who are concerned with our world and with their own lives are naturally interested in science fiction, since this is the only form of fiction that deals with the future and with change — and it is in a changed future that youngsters will mature. 2) There was enough respect for science in the program to give it the support of the more sophisticated portion of the science fiction audience — who are the opinion-makers. 3) Many 'Star Trek' episodes dealt with ethical problems that were resolved in humane fashion. Even a 'monster' was viewed sympathetically when she turned out to be a mother protecting her child. 4) There were interesting, idiosyncratic, and sympathetic characters about whom one's feelings could crystallize.
Het rotsachtige wezen dat bekendstaat als de Horta in de aflevering "The Devil in the Dark" illustreerde Asimovs derde punt. Wat begon als een ogenschijnlijk vijandige entiteit bleek haar jongen te beschermen tegen menselijke mijnwerkers, wat leidde tot een vreedzame oplossing in plaats van vernietiging. Deze benadering weerspiegelde de bredere nadruk van de serie op morele complexiteit en begrip.
Kijkers reageerden op het vooruitziende optimisme van het programma in een turbulente tijd gekenmerkt door oorlog en sociale onrust. De serie toonde een toekomst waarin diplomatie vaak de overhand had en vooroordelen overwonnen konden worden. Technische scènes met het Star Trek-schip spraken bovendien publiek aan dat waarde hechtte aan wetenschappelijke details.
Toen Gene Roddenberry in de jaren tachtig Star Trek: The Next Generation ontwikkelde, bouwde de serie verder op thema's als optimisme, wetenschappelijke nauwkeurigheid en ethische besluitvorming. Asimov had geen directe rol in de nieuwe serie, maar zijn observaties sloten nauw aan bij de koers die Roddenberry insloeg.
De combinatie van intelligente verhalen, respect voor wetenschap, humane probleemoplossing en gedenkwaardige personages hielp Star Trek transformeren van een bescheiden netwerkprogramma tot een cultureel fenomeen dat nog steeds nieuwe generaties aantrekt.